civ.org.pl forums > Civ4 - Games in Progress / Gry w toku > ::: Dzieje Imperium Azuli :::
Zmień język na polski. Switch to English.

Print This Topic        Mark Topic as Unread 

civ.org.pl forums > Civilization IV > Games in Progress / Gry w toku
Poster
Message    
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #1]

Uwaga!:
To jest wątek kroniki dla osób uczestniczących w zabawie proszę nie umieszczać tu innych wpisów. Chcesz skomentować, zapytać ? Pisz tu:
http://forums.civ.org.pl/viewtopic.php?TopicID=7030&page=0#169312




POCZET WODZÓW AZULI



1. Mirmił I Założyciel (0-50 r.)
2. Vortavor I Odkrywca (50 - 100 r.)
3. Lucius I Budowniczy (100 - 150 r.)
4. Mirmił II Obrońca (150 - 200 r.)
5. Vortavor II Pobożny (200 - 250 r.)
6. Lucius II Pracowity (250 - 300 r.)
7. Mirmił III (300 - 350 r.)
8. Vortavor III Poskromiciel Słoni (350 - 400 r.)
9. Lucius III Mądry (400 - 450 r.)
10. Mirmił IV Reformator (450 - 500 r.)
11. Vortavor IV Waleczny (500 - 550 r.)
12. Lucius IV Żeglarz (550- 600 r.)
13. Mirmił V Waleczny (600 - 647 r.)
14. Vortavor V Skromny (kronikarz) (647 r- 691 r.)
15. Lucius V Poległy (692 - 744 r.)
16. Mirmił VI Dyplomata (744 - 791 r.)
17. Vortavor VI Zamordowany (791 - 804r.)
18. Mirmił VII Kontynuator (804 - 846 r.)
19. Ziro I Maszynista (846 - 885 r.)
20. Mirmił VIII Ostatni(885 - 933 r.)



[Edited by kasztelan_mirmil on Sept 12, 2009 at 23:45]

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Sept 22, 2008 at 21:48

Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #2]

PANOWANIE MIRMIŁA I

Dawne dzieje.
Lud Azuli od zawsze żył na brzegami rzeki zwanej Naszą w wielkiej puszczy na którą mówiono AzuLas. Azule wierzyli, że ich rzeka jest osią świata. Że jej wody opuszczają ich tereny i płyną do krainy bogów po czym zawracają i przepływają ponownie przez ich las. Dlatego też zmarłych układano na tratwach i tym sposobem wysyłano do "nieba". A że tam zostawali najlepiej świadczył fakt że nie przypływali ponownie z góry rzeki. Azulowie żyli wędrując wzdłuż brzegów rzeki po swojej puszczy trzymając się z dala od jej granic, za którymi rozciągały się przerażające ich bezdrzewne równiny. Ich ulubionym sposobem spędzania wolnego czasu było pływanie na plecach w rzece i patrzenie poprzez liście na błękitne niebo. Takim widokiem tez często ozdabiali wykonywane przez siebie przedmioty: żółte liście na niebieskim tle.

Pierwsze miasto.
I taka też flaga zawisła na najwyższym budynku pierwszego zbudowanego przez nich miasta. W owym czasie przewodził nimi wódz MIRMIŁ I. To on postanowił zaprzestać wędrówek po lesie i zbudować stałą osadę którą nazwał STOLICA. Od tego tez czasu postanowił zacząć na nowo liczyć lata historii Azuli.

Bunt i reformy
Oczywiście zmiana obyczajów uczyniła rozłam w plemieniu Azuli. Przeciwnicy zmian twierdzili że tak jak rzeka czyni pętle na świecie i ciągle krąży tak i powinnością Azuli jest wędrować wzdłuż rzeki w granicach AzuLasu. MIRMIŁ I jednak od dawna podejrzewał, że świat wygląda inaczej gdzieś muszą być inne plemiona a zwolennicy przeszłości powtarzają tylko mity niemające potwierdzenia w rzeczywistości. Powiedział zatem swym przeciwnikom, że jeśli wykażą prawdę swych słów to on rozkaże zniszczyć miasto i poprowadzi swój lud dawnym śladem wędrówek. Wysłał przeto 2 grupy złożone głównie z przeciwników zmian jedną na wschód z biegiem rzeki i jedną na zachód pod jej prąd. Mieli oni z zadanie podążając wzdłuż reki przejść przez krainę bogów i nadejść z przeciwnych stron. Tym sposobem MIRMIŁ I pozbył się większości swoich przeciwników i mógł spokojnie wprowadzać reformy. Na początek zarządził podział obowiązków i rozpoczął szkolenie ludzi którzy mieli odtąd zajmować się udoskonalaniem terenu dla ludności. Po 30 latach wytężonej nauki robotnicy ruszyli w pole. Inni rozpoczęli studia nad udomawianiem zwierzą a projektowi temu MIRMIŁ I patronował przez całe życie, bowiem został ukończony dopiero w roku 48, dwa lata przed jego śmiercią.

Losy wypraw
Jak się okazało wysłanie owych wypraw przyniosło jeszcze więcej pożytku niż tylko czasowe pozbycie się przeciwników politycznych. Dzięki posłańcom między wyprawami i STOLICĄ istniał w miarę stały kontakt dzięki któremu można było odtworzyć ich losy.
Najbardziej tragiczne spotkały wyprawę zachodnią, która została ostatecznie pożarta przez dzikie zwierzęta około roku 13.gdzieś w górze rzeki. Wcześniej jednak, jako pierwsza spotkała obca cywilizację w postaci podobnej grupy, która przedstawiła się jako Rosjanie podwładni Piotra.

Dłużej pożyli uczestnicy wyprawy wschodniej (dużo lepiej uzbrojonej), którzy uciekając przed dzikimi bestiami odeszli od koryta rzeki, a podążając dalej na wschód spotkali cywilizację Malijczyków nad rzeką Skir, a nawet doszli dalej do ich grani. Oni tez załamali się w swej wierze po dotarciu do wielkiej wody, która nijak nie pasowała do ich wizji świata. Już samo odkrycie wcześniej innej rzeki było dla nich dziwne. Ostatecznie wyprawa ta zginęła w walce ze zwierzętami w Dzikiej Puszczy położonej na północ od STOLICY. To posłańcy z tej wyprawy przynieśli w 14 roku przynieśli wiedzę o myślistwie oraz liczne bogactwa. Również oni przyłączyli grupę ludzi z Dzikiej Puszczy do naszego plemienia i wysłali ją na dalsze poznawanie świata.

Schyłek Panowania
MIRMIŁ I tym czasem wysłał nową wyprawę, która odkryła, że rzeka Nasza nie zawraca lecz uchodzi do innej wielkiej wody. Wiadomość ta dotarła do władcy gdy był już na łożu śmierci. Nie dane mu było dowiedzieć się jal wyglądają źródła. Jeszce przed śmiercią MIRMIŁ I zarządził rozpoczęcie szkolenia wojska. Stwierdził bowiem, że tyle cywilizacji wokół: Malijczycy na wschodzie , Święte Cesarstwo Rzymskie na północy oraz Rosjanie i Arabowie gdzieś na zachodzie może rodzić w przyszłości problemy.




Testament MIRMIŁA I
Wolą moją jest by nasi naukowcy dalej podążali wyznaczonym trybem nauk by (choc to może przerazić niektórych naszych poddanych) opracowali oni metodę jak wydzierać skarby ziemi oraz usuwac las by tworzyc nowe tereny dla naszej działalności.
Drogi mój następco tobie powierzam również misję poznznia skąd bierze sie nasza rzeka Nasza. Czy podobnie jak uchodzi do wielkiej wody z takiej wielkiej wody wypływa ? Czy jest tylko korytem z którego przelewa siewoda z jednej wielkiej wody do drugiej ?
Polecam twej uwadze również zbadanie terenów na południe od nas czy i tam mieszczą sie jakieś cywilizacje ? Bezpieczniej bybyło dla nas równiez znać miejsce osiedlenia się Rosjan i Arabów.
Nie przerywaj równiez szkolenia wojska, choć inne cywilizacje zachowują sie dotychczas pokojowo to nie wiemy jak długo to jeszcze potrwa.
Pamiętaj też, że nasza rzeka jest świeta i inne narody nie powinny jej kalać. Powinniśmy zasiedlić całe jej brzegi od końca nad wielką wodą do początku gdzekolwiek on jest.


[Edited by kasztelan_mirmil on Sept 24, 2008 at 14:11]

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Sept 22, 2008 at 22:23

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #3]

Zmiana u steru

Mirmił nie miał potomka, jednak nałożu śmierci wyznaczył następcę swojego.
Został nim Vortavor, którego ojciec od samego początku wspierał Mirmiła w jego reformach.

Vortavor od kilku już lat zajmował się rozpoznaniem cywilizacji , które zamieszkiwały okolice.
Mirmił wyznaczył jego właśnie na następcę, gdyż orientował sie on najlepiej w sytuacji jaka panuje w krainie Azuli.

Początki panowania

Nowy król nie zamierzał zmieniać ścieżki rozwoju wyznaczonej przez Mirmiła I Założyciela,
gdyż od teraz pod takim przydomkiem znany był pierwszy władca Azuli, aby upamiętnić człowieka ,
który założył pierwsze miasto Azuli .
Zaraz po objęciu władzy Vortavor I wysłał posłańców do ekspedycji, która dotarła do wielkiej wody ,
gdzie rzeka Nasza kończyła swój żywot.

Rozkaz jaki niosły był krótki i brzmiał:

- Skierujcie się na południe. Trzy zimy nichaj miną i skierujcie się na zachód.

Posłał też kilku wojów do wielkiej puszczy aby sprawdziły co tak naprawdę wydarzyła się z ekspedycją,
która wiele lat temu zaginęła.
Pozostałych zwiadowców posłał na zachód. Zawsze uważał,że to tam powiinie skierować swoje oczy.

Lata mijaja

W ciągu kolejnych lat panowania Azulowie rozbudowywali miasto swoje, zostały zaprojektowane drogi,
które miały skrócić czas wędrówki ze Stolicy do obozu, który został założony w miejscu gdzie
wielkie szare stworzenia miały swój szlak.
Napotkany pustelnik opowiedział im historię z której wynikało, że te stworzenia słoniami się nazywają.
Wiele lat minęło, lecz w końcu zorientowali się ile pożytku można uzyskać wykorzystująć
olbrzymie kości którymi przyozdobione były te potężne zwierzęta.



Wyprawy , które posłał u początków panowania miały więcej szczęścia niż pierwsze wyprawy Mirmiła I.

I Ekspedycja południowa.

Znad rzeki Skir skierowali się wedle nakazów na południe by już po kilku miesiącach napotkać nową cywilizację.
Byli to portugalczycy jak o sobie zwykli mówić. Ekpsedycja minęła ich granicę i udała się dalej na południe.




Mieli iść trzy zimy, lecz już po dwóch dotarli do wielkiej białej pustyni, wiecznego śniegu.
Dalsza wędrówka nie była możliwa dlatego też skierowali się na zachód, gdzie dotarli do krainy rosjan,
tutaj to zauważyli, że ich święta rzeka Nasza, wypływa z głębi tego kraju.
Zasmuceni tym faktem posłali wiadomość do króla,
że nie spełnione zostanie życzenie Mirmiła aby odnaleźć miejsce narodzin Naszej.





II Wyprawa północna

Wojownikom , którzy udali się do wielkiej puszczy udało się dojść na drugą jej stronę.
Nie dowiedzieli sie co stało sie z poprzednią wyprawą, jednak po drugiej stronie napotkali cywilizację etiopczyków.
Być może to oni są odpowiedzialni, za zaginięcie poprzedników.
Lub może to jedynie dzikie zwierzęta przyczyniły sie do tego, gdyż można je tu spotkać na każdym kroku.






Koniec panowania

Po kilkudziesięciu latach panowania Vortavor, niestety również bez potomka kończył swój żywot.
Nie doczekał się na ukończenie swojego marzenia jakim było założenie drugiego miasta.
Przygotowania do tego trwały zbyt długo. Zadowolony był tylko,
z tego iż jego poddani zdołali wybudować szkołę dla wojów.
Nazwali je koszarami i dzięki temu poddani mogli spać bezpieczniej.




Testament

Mój drogi następco. Chciałbym abyś ukończył mój projekt budowy kolejnego miasta.
Zastanawiałem się nad budową miasta na południe od nas. Nie daleko obozu,
znajdują się wzgórza u zakola rzeki Naszej, może to być dobry punkt. Póki co ,
trzymajmy się z dala od Wielkiej Puszczy, bo nic dobrego tam na nas chyba nie czeka.
Postaraj się nawiązać relacje z naszymi sąsiadami,szczególnie z tymi portugalczykami, którzy są tak blisko nas.
Żyj długo i szczęsliwie.


_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Sept 27, 2008 at 01:41
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
asioasioasio
Status: Prince

Posts: 3493
Registered: Nov 30, 2005
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #4]

Dojście do władzy

Śmierć Vortavora I Odkrywcy przyniosła smutek i rozgoryczenie w mieście. Narodziła się niepewność co do kontynuowania wypraw podróżniczych, które sprowadziły na wioskę dostetek i bogactwo. Mieszkańcy pełni niepokoju odnośnie przyszłości Azulii zgromadzili się przed pałacem. Nawet zazwyczaj pełne życia baraki opustoszały, gdy ciekawi podjętej decyzji wojownicy udali się na plac pałacowy. Po parogodzinnej ceremonii przedstawiciel Plemiennej Rady Starszych ogłosił, że zgodnie z wolą starożytnego dębu rosnącego w Azulesie, następcą Vortavora I Odkrywcy będzie Lucius z domu Aelianus.


Wykonana z brązu podobizna Luciusa I

Pierwsze Lata panowania

Podczas mianowania Wodzem plemienia, Lucius przysiągł wierność Plemiennej Radzie Starszych. Już pierwsze lata jednak pokazały, że Lucius I ma zapędy dyktatorskie.



Rok po mianowaniu Luciusa władcą plemienia, badacz światów bliskich i odłegłych Machiavelli skończył pisać swoje życiowe dzieło pod tytułem "Najbardziej Zaawansowane Cywilizacje". Brak Luciusa na liście przyczynił się do ogłoszenia, że Azula podąża drogą hańby i zniszczenia. Ludzie coraz bardziej obawiali się co stanie się gdy Azulowie zaczną na większą skalę wydzierać ziemi bogactwa. Starsi próbowali wykorzystać sytuację i narzucić wolę zmiany kierunku badań na Mistycyzm, który to zapewniłby kult i ochronę skałom a nie ich destrukcję. Starszy Palmatoke z korzeni i gałęzi Świętego Dębu odczytał, że nie podążanie drogą odkrywania tajemnic drzew, strumyków i skał grozi nadejściem śmierci dla mieszkańców. Śmierć faktycznie nadeszła - Starszy Palmatoke został znaleziony niedługo później z poderżniętym gardłem w pobliżu strumyka, którego moc pragnął zgłębić. Z jednej strony strach przed śmiercią, z drugiej hojne podarki dla Rady spowodowały, że Rada o zmianie polityki mówiła coraz ciszej, powoli odsuwając się w kąt.

Odkrycia
Lucius I kontynuował badania podróżnicze poprzedników, jednak nie upatrywał w tym przyszłości Azuli. Jakby na potwierdzenie jego słów, żadna z ekspedycji nie znalazła ani jednej wioski, którą można by złupić, lub w której można by nauczyć się jakiejś wartościowej umiejętności. Eksploracja prowadzona była w kierunku zachodnim.

Już w 102 r. p. p a. natknięto się na dwie nowe cywilizacje - Babilończyków i śmiesznie wyglądających małych żółtych ludzików, którzy nazywali siebie Chińczykami.



Wkrótcę mapę znanego świata powiększono o Pustynię Etiopską na północy a na zachodzie o Błękitną Rzekę i Błękitne Jezioro - nazwane tak ze względu na nadające niebieskawą barwę rośliny rosnące na brzegach rzeki. Wkrótce ekspedycja przemierzyła kontynent i dotarła nad zatokę, której brzegi okazały się być terenem zamieszkanym przez Chińczyków.

Wkrótce nad Azula zapanowało nowe niebezpieczeństwo. Pierwsze odczuły to ekspedycje ginące gdzieś na olbrzymich przestrzeniach dżungli czy mrożnych pustkowi na północy. Jeden z wojowników przeżył nowe zagrożenie, awansując na Leśnika II co pozwoliło mu się przemieszczać błyskawicznie pomiędzy pniami drzew. Opowiedział o wojownikach używających zamiast pałki strzał siejących śmierć z oddali. W ten sposób zginęły dwie ekspedycje oraz dwóch wojowników, w tym w końcu wspomniany leśnik.

W związku z wielkim niebezpieczeństwem jakie groziło badaczom Lucius zawiesił dalsze badania lądui.

Polityka wewnętrzna

Lucius zastał stolicę słabo bronioną. W mieście przebywał tylko jeden wojownik! Do tego rozpoczęta budowa osadników spędzała sen z powiek Luciusowi, w związku z bezpieczeństwem planowanej wyprawy. Rozkazał wojownikowi udać się na południe i osłaniać robotnika budującyego drogę, który miała połączyć Stolicę z osadą, która powstanie w dolnym biegu rzeki. Zarówno wojownik, robotnik, osadnik i niechroniona stolica szczęśliwie przetrwali ten okres. Mieszkańcy, aby zapewnić sobie przychylność olbrzymich zwierząt z białymi kłami nazwali nową osadę Elefantiną.


Okres po wybudowaniu osadnika przeznaczono na budowę dwóch wojowników a następnie następnego osadnika. Jeden z wojowników zginął w momencie, w którym przedzierał się w dół rzeki aby pilnować terenu pod następne miasto. Śmierć dzielnego woja z rąk niepokonanych jeszcze wtedy Łuczników spowodowała znowu zagrożenie dla następnej grupy kolonizatorów. W miastach przesunięto oddziały, odsłaniając znowu stolicę na wrogą inwazję. Osadnik dotarł w dół rzeki i u jej ujściai do Wielkiej Wody założył miasto portowe. Lucius nadał mu nazwę Portland, a zatokę nad którą się mieściła ochrzczcił Zat. Portlandzką.

Zarówno założenie drugiego miasta, jak i rozpoczęcie nauki budowy murów, podporządkował osiągnięciu celu godnego wielkiego przywódcy i wielkiej dynastii. Budowie Piramid. Tak olbrzymia budowla mogła by dać początek władzy dziedzicznej i powstaniu dynastii Aelianusów.

Jednocześnie rozbudowywał armię zmartwiony jednak faktem, że nie udało mu się zamienić skór wojowników na wykonane z brązu pancerze włóczników.





Ostatnie lata Władca Lucius bardzo chorował, wiedział już, że jego ciało nie zostanie złożone w środku kamiennego giganta. Pragnął aby jego syn Arenius I dokończył rozpoczęty projekt, ale na to nie chciała wyrazić zgody odzyskująca wpływy, wraz z postępem choroby, Rada Starszych. Rada zgodnie z przepowiednią Świętego Dębu, wybrała na następnego przywódcę Mirmiła, mając nadzieje, że ten rozwikła tajemnice kryjące się w naturze.
Lucius I zrzekł się władzy, a dwa miesiące później zmarł zostawiając swojemu następcy testament.

TESTAMENT

Nad Azulą wisi śmierć i zagłada. Nadchodzą ludzie z łukami. Nadchodzą ludzie z włóczniami. Tylko założenie miasta na bogatej w zasoby miedzianej prerii zapewni nam bezpieczeństwo. Chciałbym abyś kontynuował, wbrew plemiennej Radzie technikę budowania struktur z kamienia, zapewnił dostawy kamienia portlandzkiego i rozpoczął budowę struktury, która na wieki zapisze naszą cywilizację w kartach i ześle pomyślność nieba ziemi, skał, drzew i strumyków.

[Edited by asioasioasio on Sept 29, 2008 at 21:48]

_________________________________
[URL=http://forums.civ.org.pl/viewtop
ic.php?TopicID=7699&page=0]World
War II - 1939 Mod teraz pod BTS
-
kliknij, aby uzyskaĂŚ wiĂŞcej
informacji[/URL]

Sept 29, 2008 at 21:25
Gadu-Gadu: 1201631
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #5]

PANOWANIE MIRMIŁA II

Jako się rzekło Mirmił I nie miał potomka płci męskiej, ale miał za to trzy córki i to właśnie jedna z nich – Drugawa – była babcią Mirmiła II nowego wodza Azuli wybranego przez Radę Starszych. Rada wybierając go nie wiedziała jak życzliwe są uczucia Mirmiła II do swojego poprzednika, którego kazał nazywać Luciusem I Budowniczym. Młody przywódca poprzysiągł sobie wypełnić ostatnia wolę zmarłego wodza.

Polityka zagraniczna
Jednak nie we wszystkim Mirmił II naśladował swojego następcę. Zdecydował się na bardziej usystematyzowane, niż tylko od wędrownych kupców, zbieranie informacji o innych narodach, poświęcając gro uwagi najbliższym sąsiadom.

Zaczął też nawiązywać przyjazne stosunki z innymi władcami dzięki czemu udało mu się podpisać pierwsze układy międzynarodowe o swobodnym przemieszczaniu się wojsk i wysłanników cywilnych, w roku 162 z Saladynem oraz w roku 174 z Zara Yaqobem. Dzięki jego staraniom on sam oraz Azulowie do jego śmierci mieli wyłącznie przyjazne stosunki ze wszystkimi ośmioma ludami świata.
Niepokoił go tylko rozwój dziwnych filozofii zwanych religiami, które pojawiły sie na północ i południe od naszego kraju. Obwiał się czy z czasem nie będą one rodzić konfliktów...

Machiavelli wróg Azuli ?
Już w pierwszych latach panowania Mirmiła II okazało się jakim to paskudny paszkwilem lub błędem było nie umieszczenie przez Machiavellego Azuli w swoim dziele. Opinię o ludziach nauki poprawił w naszym kraju Św. Augustyn wspominając o Mirmile II jako o wodzu największej cywilizacji świata


Pierwszy najazd barbarzyńców (159 - 164) i podłączenie kamienia
W roku 157 odkryto wreszcie sposób wydobywania i obróbki kamienia, jednak w realizacji planów zbudowania pierwszego kamieniołomu przeszkodzili barbarzyńcy którzy nadeszli w 159 roku z cypla Portlandziego. Walki z nimi wymagały ściągnięcia znacznych posiłków z Elefantii, jednak po krwawych bojach robotnicy znowu mogli wrócić do pracy. Kamieniołom ruszył ostatecznie w roku 190.

Rozgromienie barbarzyńców pod Portland

Ochrona państwa
Mirmił II wierzył ostrzeżeniom poprzednika, dlatego rozpoczął w roku 157 projekt obrony kraju pod kryptonimem “Archery” i dzięki jego staraniom w roku 180 pierwszy oddział łuczników mógł zapewnić bezpieczeństwo ludności stolicy. Jak się niebawem okazało nie tylko im. Zaraz po uruchomieniu kamieniołomu Mirmił II zaplanował we wszystkich miastach budowę solidnych murów obronnych.

Drugi najazd Barbarzyńców (189 - 193) i obrona Cobre
W roku 170 ze Stolicy wyruszyła grupa osadników by w cztery lata później na miedzianych równinach założyć miasto Cobre, które miało w przyszłości zapewnić dostawy nowego surowca do wyrobu broni. Niestety inwazja barbarzyńców przerwała prace przy budowie kopalni, a wódz po pierwszych porażkach zdecydował się wycofać do miasta i tam przyjąć natarcie. Decyzja okazała się słuszną, a łucznicy broniący miasta wykazali sie ogromnym bohaterstwem. Szturm został odparty i robotnicy mogli wrócić do pracy. Kopalni nie udało sie jednak ukończyc przed śmiercią Mirmiła II.

Obrona Cobre

Schyłek władzy
W ostatnim roku życia Mirmił II znalazł wreszcie sposób na pogodzenie tradycjonalistów (pragnących życia w zgodzie z naturą) z niezawracalnym postępem: wymyslił, że można budowac wioski gdzie będą oni żyli z dala o głównych metropolii Azulii. W ostatnich latach życia zarządził też budowę wielkiej budowli z kamienia by tym samym zakończyć realizację testamentu Luciusa I. Ostatecznie Mirmił II zastał i zostawił Azulie jako największe mocarstwo antycznego świata




Testament Mirmiła II
Mój drogi następco. Gubernatorzy miast dostali ode mnie dyspozycje rozbudowy na lata do przodu. Być może będziesz chciał zmienić kolejność ich wykonywania, ale nie zaniechaj tych projektów, żeby juz zainwestowana w nie praca nie poszła na marne.
Zostawiam ci kraj z samymi przyjaznymi sąsiadami, ale uważaj nie zawsze tak będzie. Wcześniej czy później narody sie skłócą i trzeba będzie opisać sie po którejś stronie. Roztropnie sądź po której. Już widać że Mansa Musa ma na pieńku z Piotrem.
Niepokoi mnie bliskość naszego południowego sąsiada. Tak duża bliskość może rodzić konflikty. Ale na razie jeśli uda ci się zorganizowac drugie pastwisko dla krów może warto będzie z nimi pochandlować ?


_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Oct 07, 2008 at 00:53

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #6]

Vortavor II u władzy.

Gdy Mirmił II Obrońca, jak go odtąd nazywali, zmarł pozostawiając kraj bez następcy starszyzna rozpoczęła poszukiwania
jak najszybciej osoby odpowiedniej aby stanąć na czele Azuli.
Wybór mógł być tylko jeden. Potomek drugiego władcy, Vortavora I Odkrywcy wydawał się doskonałym kandydatem.



Pierwsze lata

Nowy władca kontynuował kierunki , które zapoczątkowali poprzedni władcy Azulii. Wielka budowa w stolicy trwała w najlepsze.
Ropoczął także negocjacje handlowe z Saladynem oraz Janem III. Ci dwaj władcy mogli okazać się zarówno
doskonałym partnerem jak i potężnym wrogiem,
dlatego Vortavor II postanowił zacieśnić z nimi kontakty dla utrzymania dobrych relacji.



Religia

W okolicznych krajach pojawił się kult, który zrzeszał coraz to większą rzeszę wyznawców.
Wkrótce większość krajów ościennych uznało ten kult jako główną religię swojego kraju.
W roku 206, 6 lat po objęciu rządów przez Vortavora kult pojawił się po raz pierwszy na ziemiach azulskich.



Vortavor uznał to za pretekst aby polepszyć swój wizerunek wśród krajów wyznających tą nową religię.
Na wielkim wiecu, kilka miesięcy po pojawieniu się pierwszych chrześcijan w miastach azulskich Vortavor ogłosił,
iż Imperium Azulskie przyjmuje nowe wyznanie i odtąd kierować się będzie zasadami
jakimi od kilku lat kierują się ich bracia i siostry z innych narodów.

Na zjeździe tym pojawili się osobiście przywódcy Portugalii, Arabii, Rosji oraz Etiopii, co dobitnie pokazało,
że Imperium Azulii jest dość istotną siłą w tym regionie.



Najazdy Barbarzyńców

W ciągu kolejnych lat najeźdźcy wciąż napadali na ziemie azulskie, jednakże każdy atak był odpierany bez większych strat.
Pojawiły się pogłoski jakoby najazdy były prowokowane przez samego Karola Wielkiego, przywódcy Cesarstwa,
który oficjalnie skrytykował Imperium Azulskie za przyjęcie Chrześcijaństwa.



Dalsze lata panowania

Vortavor II nakazał połączyć drogami misto Cobre ze Stolicą. Uważał, że miasto to jest tak istotne strategicznie,
że w razie jakiegokolwiek konfliktu może stać się pierwszym celem.
Stąd też rozkazał wzmocnienie obrony tego miasta i rozpoczął prace nad modernizacją armii,
na co pozwoliło pojawienie się nowegop surowca, wydobywanego w okolicach Cobre.



W ciągu kilku ostatnich lata panowania Vortavor II zbudował drugą co do wielkości armię w regionie
co pozwalało spokojnie planować rozwój imperium na przyszłość.

W drugiej połowie okresu panowania Vortavora II zakończony został wreszcie projekt zapoczątkowany przez Luciusa I.
Wielka budowla z kamienia, która piramidą się zwie miała światu pokazać potęgę nie tylko militarną,
ale i ekonomiczną Imperium Azulii.



Chwilę po tym wydarzeniu, Vortavor niesiony falą popularności narzucił Imperium jedno z najważniejszych praw.
Wprowadził on nowy ustrój, władzę dziedziczną. A najważniejszy punkt nowej doktryny brzmiał:



*Nowy władca będzie wybierany jedynie z najznakomitszych rodów Imperium Azulii. Są to rody wywodzące się od

Mirmiła I Założyciela
Vortavora I Odkrywcy
Luciusa I Budowniczy





Ostatnie lata panowania

Przebiegały raczej spokojnie. Rosnąca liczebność armii ograniczyła najazdy na ziemie.
Rozwijał się handel z zaprzyjaźnionymi krajami, Portugalią i Arabią. Ludność przybywała do miast
przez co liczebnością Imperium Azulii nie miało sobie równych.



Natomiast kultura Azulska zalewała okoliczne krainy, także w odległych zakątkach znanego świata każdy słyszał o Imperium Azulii.




Jedynie z niepokojem przyglądał się raportom zawierającym co jakiś czas ostrzeżenie o zagrożeniu atakiem na miasto Cobre.



Testament

Drogi następco. Postaraj się utrzymywać dobre stosunki z sąsiadami. Portugalczycy mogą być silnym sojusznikiem gdyby
doszło faktycznie do ataku na Cobre.
Niechaj droga połączy to własnie miasto ze stolicą co pozwoli szybciej przemieszcząć się naszym wojskom.


[Edited by Vortavor on Oct 21, 2008 at 12:34]

_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Oct 20, 2008 at 13:48
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
asioasioasio
Status: Prince

Posts: 3493
Registered: Nov 30, 2005
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #7]

Lucius II następca Vortavora II Pobożnego kontynuowal dzialania podjęte przez swojego poprzednika. Zgodnie z testamentem połączył miasta i utrzymywał dobre stosunki z przyjaciółmi wyznającymi nowy kult. Pogorszeniu uległy za to stosunki z innymi sąsiadami szczególnie Justynianem.

Lucius II nieco zmniejszyl liczebnosc wojska, ale zamienil palki wojownikow na topory. Zgromadzoną przez Vortavora armię wykorzystał do podboju nowych terenów - celem wyprawy została barbażynska osada Jute położona na zachód od Miedzianej Prerii.



W międzyczasie skoncentrował się na rozwoju Azulandu inwestując pracę fizyczną mieszkańców w nowych robotników. Pod koniec panowania liczba robotników była imponująca a tereny wokół stolicy i innych miast w znacznym stopniu ulepszone.



Po odkryciu Iron Working Lucius wypelnil wole religijnych przywodcow i rozpoczął odkrywanie technologii zapewniających rozwój duchowy. W międzyczasie założył jeszcze koeljne miasto - Ferrumię zabezpieczającą dostęp Azulów do żelaza i stworzył kolejnego osadnika gotowego do poszerzenia granic państwa Azulów.







Testament: Pozostawiam możliwość stworzenia nowego miasta przez Ciebie na dowolnym terenie. Uważaj jednak na ekonomię bo upłynąć może parę pokoleń, zanim nowo pobudowane chatki zaczną przynosić przyzwoite dochody do skarbca.

_________________________________
[URL=http://forums.civ.org.pl/viewtop
ic.php?TopicID=7699&page=0]World
War II - 1939 Mod teraz pod BTS
-
kliknij, aby uzyskaĂŚ wiĂŞcej
informacji[/URL]

Nov 03, 2008 at 17:32
Gadu-Gadu: 1201631
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #8]

PANOWANIE MIRMIŁA III

Po śmierci Luciusa II Pracowitego zgodnie z przyjętą już tradycją na tron wstąpił władca z rodu Mirmiłów - Mirmił III. Zastał on kraj w wielkiej rozbudowie, jednak obecnie w kiepskiej kondycji finansowej. Większość Żyznych terenów wokół Azulii była zajęta już przez sąsiednie Państwa i a 3 z 4 wyznawały pogańskie herezje i nie były zbyt pozytywnie nastawione na Azulii.
Widząc tą sytuację Mirmił III zrozumiał, że wojna z sąsiadami jest tylko kwestią czasu, jak nie za jedo panowania to w najbliższych pokoleniach. Szczęśliwie pracowitość Luciusa II zapewniała Azulom dostęp do najistotniejszych militarnych surowców.
Podczas mowy koronacyjnej Mirmił III postawił sobie na czas swego panowania takie oto cele:
1. Doprowadzić gospodarkę do dobrej formy
2. Uzyskać nowe technologie które pozwolą na dostęp do nowych dających duże zyski surowców oraz nowych jednostek wojskowych
3. Zabezpieczyć sobie dyplomatycznie wschodnią lub zachodnią flankę, aby ustrzec się przed wojna na dwa fronty.
4. Zabezpieczyć wszystkie miasta murami obronnymi.
5. Utrzymać najwyższą populacje na świecie (może kiedyś dzięki temu zostać papierzem ?)

Niestety ambitne plany młodego Króla musiały szybko dostosować się do życia. Zaledwie 8 lat po przejęciu rządów spełniły się najgorsze sny Mirmiła III. Zło nadciągnęło z północy.Karol Wielki zaatakował...

Wojna czterdziestoletnia
Wojna Z Karolusem trwała prawie całe panowanie Mirmiła III i nie przyniosła agresorom żadnych konkretnych korzyści. Karolus nie był zbyt dobrze przygotowany do wojny którą wywołał. W całym konflikcie historycy wyróżniają 3 fazy:
Działania zaczepne Trzy lata po rozpoczęciu wojny oddział toporników Karola próbował robić kłopoty w okolicach Stolicy ale został wyeliminowany przy stracie jednego regimentu łuczników
Mniej więcej w tym samym czasie oddział naszych toporników zniszczył na przedmieściach moguncji kopalnię miedzi i drogę niestety został pokonany przez Rydwany. Ta faza zakończyła się w roku 316.

Działania zaczepne pod Moguncją

Stagnacja i manewry wojsk Przez kolejne 28 lat nie odbyła sieżadna bitwa. Karol zbierał wojska i manewrował nimi w okolicach Jute nie podejmując ataku. A w tym samym czasie Mirmił III zbierał wojsko by sprostać obronie. W tym czasie Azule podejmowali szereg misji dyplomatycznych zarówno do Świętego Cesarstwa Rzymskiego by zakończyć wojnę, jak i do naszych braci i sióstr Chrześcijan by wsparli nas w walce z poganami. Niestety wszystkie misje zakończyły się fiaskiem, a cel Karola stał się jasny:

Głupie żądania Karola

Bitwa o JuteW latach 344 i 346 nastapiły 2 szturmy na Jute. Jednak nieudolność Karolusa (rozbicie szturmu na 2 fazy i szturmowanie jedynie częścia wojsk) doprowadziła jego wojska do klęski przy bardzo niewielkich stratach po stronie Azuli.

Głowna Arena Wojny

Ostatecznie 2 lata po ostatnim szturmie Karol Zgodził się na zawieszenie broni i zakończenie wojny choć bez podpisania traktatu pokojowego.

Cywile w czasie wojny W początkach wojny Mirmił III musiał przestawić całą gospodarkę na produkcje wojskową. Jednak w miarę powiększania się armii również powoli zaczęto realizować inne cele.
Przede wszystkim udało się wybudować sieć klasztorów gdzie mieli skupiać się ludzie wyznający szczególnie gorliwie naszą wiarę i szczęścliwe prócz wielbienia Boga zajdywali też czas na uczone dysputy i badania dzięki którym istotnie wsparli naszą naukę. Udało się też pewne technologie wymienić a inne wyprosić u innych cywilizacji.

Technologie osiągnięte za panowania Mirmila III, poprzez: O-odkrycia, K-Kupione, W-Wyproszone

Podsumowanie rządów
Mirmił III umarł 2 lata po podpisaniu rozejmu z północnym sąsiadem. na łożu śmierci był pełen goryczy, że nie udało mu się wypełnić planu który przedstawił podzas koronacji:
1. Doprowadzić gospodarkę do dobrej formy - choć gospodarka sie rozwinęła bezwzględnie rozwinęła to nie było widać wzroztu względnego ponieważ zyski poszły na rozwój Armii (suwak nauki nie poszybował do góry)
2. Uzyskać nowe technologie które pozwolą na dostęp do nowych dających duże zyski surowców oraz nowych jednostek wojskowych - choć udało się uzyskać kilka nowych technologii to jednak te najważniejsze osagna pewnie dopiero jego następcy
3. Zabezpieczyć sobie dyplomatycznie wschodnią lub zachodnią flankę, aby ustrzec się przed wojna na dwa fronty. - Zupełnie zabrakło czasu na przekabacenie Rosji lub Malijczyków do utworzenia wspólnego frontu
4. Zabezpieczyć wszystkie miasta murami obronnymi. To udało się... prawie... Mury Jute powinny zosatc ukończone zaraz po śmierci Mirmiła
5. Utrzymać najwyższą populacje na świecie (może kiedyś dzięki temu zostać papierzem ?) Ten cel udało siezrealizowac w pełni
Ale w sumie jego gorycz osładzał fakt, że obronił kraj w całości !

Testament Mirmiła II
Mój drogi następco tylko katapulty i słonie mogą zapewnic spokój lub rozrost naszym granicom. Zważ jednak czy nie lepiej by było najpierw odkryć umiejętność zamiany wysiłków całego miasta na szybsze odkrycia naukowe. Poza tym powierzam Ci do realizacji niedokończone przeze mnie zadania z mojej mowy tronowej.

[Edited by kasztelan_mirmil on Nov 07, 2008 at 00:22]

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Nov 03, 2008 at 23:15

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #9]

Vortavor III

Następca Mirmiła III wychowywał się w czasach gdy trwała wojna z Cesarstwem.
Jako cel postanowił polepszyć kontakty z sąsiadami aby w przyszłości przyszli oni z pomocą.

Pierwsze lata

Nie mógł przewidzieć, iż wydarzenia jakie będą miały miejsce na świecie
pośrenio popsują nieco stosunki z sąsiadami zamiast je poprawić...ale zacznijmy od początku.

Na początku panowania udaje się nowemu władcy zdobyć technologię umożliwiającą
zamianę wysiłków miasta na szybsze badanie technologii.
Po dokończeniu budowli rozpoczętych za czasów panowania Mirmiła III,
nakazał wszystkim miastom przestawić się właśnie na badanie nowych technologii.
Już po kilku latach dało to wymierne korzyści w postaci nowych technologii.

Alfabet i matematyka to dwie nauki poznane już w pierwszych latach panowania Vortavora.
Wkrótce jednak zaczęły pojawiać się problemy.

Władca Mongolii przysłał swoich posłańców , którzy przekazali aby
Azule przestali handlować z Babilończykami. Vortavor oczywiście odmówił.


Pierwsza Wojna

Rok później Mongołowie najechali na ziemie babilońskie.
Stało się to gdy Vortavor rozpoczął 16 rok panowania.
Do tej chwili były to spokojne lata , lecz z tym wydarzeniem już do końca swoich dn
i będzie z niepokojem budzic się każdego dnia.

Okazało się, że władca babiloński nie był ślepy i przygotował się wcześniej do tego najazdu mongołów.
Nie minął miesiąc a wojska Cesarstwa Rzymskiego pojawiły się
na ziemiach babilońskich by odeprzeć najazd mongolski.

Wojna trwała wiele lat. Pomimo tego, że Mongolia jest niewielkim państewkiem
to wojska babilońskie wraz z rzymskimi nie były w stanie pokonać
wyśmienicie wyszkolonych oddziałów mongolskich.
To jednak zmieniło się w 26 rocznicę wstąpienia Vortavora na tron.
Po 10 latach walk przeciw mongołom wojska swe posłali Malijczycy.
W tej sytuacji można było oczekiwać szybkiego zwycięstwa koalicji.

Tak też się stało lecz aby do tego doszło minęło kolejnych 10 lat walk.
Ostatecznie 20 letnia wojna była pierwszym tak wielkim konfliktem na tych
ziemiach i jak się miało wkrótce okazać nie ostatnim.
W roku 385 Mongolia zawarła pokój z Cesarstwem a rok później z Banilonią.
Jedynie malijczycy nie zgodzili się na podpisanie traktatu,
jednakże konflikt nie był juz tak potężny jak to miało miejsce jeszcze kilka lat wcześniej.

W trakcie tych lat pogorszyły się kontakty z Cesarstwem , malijczykami i babilończykami,
którzy domagali się wsparcia ich wojsk w tej wojnie. Jednakże Vortavor jasno dał do zrozumienia,
że nie stanie przeciwko swoim braciom jednej wiary.

4 lata trwał spokój.

Druga Wojna

W roku 90 Chiny i Rosja niespodziewanie uderzyły na Babilonię,
która odbudowywała się po ostatniej wojnie.
Jeszcze większym zaskoczeniem było wypowiedzenie Babilonii wojny przez byłego sojusznika.
Cesatswo Rzymskie uderzyło od zachodu w rok po rozpoczęciu konfliktu.

Z każdej ze stron pojawiali się posłańcy na dworze Vortavora
i za każdym razem odprawiani byli z kwitkiem. Nauka to był główny cel władcy Azulii.
Nie był gotowy aby wesprzeć którąś ze stron.

5 lat po rozpoczęciu się drugiej wojny naukowcy wreszcie dokonali
przełomowego odkrycie pozwalającego wykorzystać słonie.
Vortavor natychmiast nakazał rozpoczęcie szkolenia nowych jednostek,
gdyż wokół zaczęło robić się coraz bardziej nieciekawie.
A to, że póki co Imperium Azulli było neutralne nie oznacza, że tak będzie zawsze.

Vortavor zmarł kilka lat później. Czasy jego panowania były bardzo niespokojne,
lecz udało mu się trzymać Imperium Azulii z dala od szalejących wokół konfliktów.
Nie obyło się to bez popsucia relacji z niektórymi sąsiadami, lecz uznał ,
że warto wsztrzymać się jeszcze od udziału w konfliktach zbrojnych na taką skalę.


Testament:

Pamiętaj mój następco, że prędzej czy później przyjdzie i pora na nasze imperium,
by walczyło o przyszłość swoją. Póki portugalczycy nie biorą udziały w starciach to jest w miarę bezpiecznie.
Jednakże gdy tylko Oni postanowią wyruszyć na wojnę,
mogą pociągnąć nas za sobą i lepiej być na to przugotowanym.


_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Nov 17, 2008 at 13:59
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
asioasioasio
Status: Prince

Posts: 3493
Registered: Nov 30, 2005
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #10]

Lucius III następca Vortavora III Poskromiciela Słoni wstępował na tron z zamiarem podporządkowania sobie okolicznych krain. Słyszał historie o zdradzieckiej napaści Charlemana. Z racji tego, że pobierał nauki w młodości wiedział jaką siłą dysponują słonie i zdawał sobię sprawę że budując katapulty , będzie zdolny przemienić w proch każdy mur i zdziesiątkować najpotężniejsze armie.

Dwie rzeczy zmieniły jego późniejsze rządy. Pierwsza to umiłowanie do yerba mate, które pobudzało, ułatwiało myślenie, ale i uspokajało skłaniając Luciusa do pokojowej drogi rozwoju. Drugim był kryzys jaki zastał w państwie. Silna armia pozostawiona przez Vortavora III pozwalałaby skutecznie prowadzić rządy miecza, ale doprowadziłoby by to do wielowiekowej stagnacji i zacofania kraju Stąd niechętny był angażowaniu się podobnie jak poprzednik w konflikty zbrojne. Za cel wybrał sobie rozwój nauk i postawienie ekonomii na nogi.

Dzięki wysiłkowi wkładanemu zarówno przez mieszkańców, specjalistów i króla imperium odkryło Żeglarstwo, Spis Praw, Kalendarz, Większość wiedzy potrzebnej do przyjęcia Biurokracji. Drogą wymiany wzbogacił lud Azulli o Monarchię, Pieniądz, Monoteizm i spore sumy pieniędzy które zasilały rezerwy budżetowe i dynamicznie prowadzone badania naukowe. Wymusił zmiany społeczne wprowadzając niewolnictwo.

W sprawach finansowych rozwinął sieć sądów. Co prawda nie w każdym miesice, ale odczuwalnie poprawiło to stan królewskich finansów. Rozpoczął budowe Rynków zaczynając od stolicy. Rozpoczął wymianę surowców w zamian za inne surowce i za złote monety płynące z całego świata. Zastał Azulię z wydatkami na naukę z budżetu na 40% zostawił na poziomie 70%, W skarbcu zgromadził rezerwę 1892 sztuk złota. Rozpoczął również budowę plantacji zwiększając potencjał handlowy maleńkiej Azulii.

W sprawach wojskowych ograniczył się wyłącznie do wojsk, które najbardziej go fascynowały. Powiększył armię o skromne 4 oddziały katapult i 4 słoni. Marzył tez o ulepszeniu wosjk w oddziały macemanow ale wciaz brakowalo mu potrzebnych technologii w chwilii smierci.





Testament
Na świecie za panowania Luciusa toczyły się liczne wojny. Wśród nich prowadzone są wojny przez największych wrogów - Malijczyków i Cesarstwo. Może byłby to dobry moment na poszerzenie Azulii. Jeśli chcemy być państwem które się liczy musimy Azulię zmaienić w mocarstwo, czy to ekonomicznie, czy też militarnie. Najlepiej jedno i drugie.

[Edited by asioasioasio on Nov 19, 2008 at 17:48]

_________________________________
[URL=http://forums.civ.org.pl/viewtop
ic.php?TopicID=7699&page=0]World
War II - 1939 Mod teraz pod BTS
-
kliknij, aby uzyskaĂŚ wiĂŞcej
informacji[/URL]

Nov 19, 2008 at 17:31
Gadu-Gadu: 1201631
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #11]

Upadek pogańskiego cesarstwa czyli PANOWANIE MIRMIŁA IV

Mirmił IV dobrze zapamiętał słowa odczytane z Testamentu Luciusa III Mądrego. Podziwiał go za mądrość i podejście do nauki i zaprzysiągł sobie przez całe swoje panowanie utrzymać wydatki na naukę na wskazanym przez poprzednika poziomie 70%. Bliskie jego serca tez były słowa o wojnie, wszak od dziecka słuchał opowieści o okrutnym Cesarstwie na północy z którym wojował jego pradziad. Państwo wydźwignięte z upadku ekonomicznego i naukowego przez Luciusa III Mądrego wydawało się stać na dobrej drodze ku przyszłej potędze. Wszak już teraz uważaną Alzulię za czwartą potęgę świata.


Reformy, reformy... 450 - 468
Jednak aby kraj dalej kwitł i był gotowy do wojen należało wprowadzić reformy i temu poświęcił pierwsze 18 lat swoich rządów.
Już w pierwszym roku zaczął od wzmocnienia obronności kraju co wobec szalejących dookoła wojen było koniecznością i co 20 lat później okazało się zbawienne - wybudował Chichen Itza.


Zwrotną datą czasu reform okazał się rok 462 kiedy to udało się różnymi sposobami uzyskać aż 3 technologie: Administrację państwową, Feudalizm i Odlewnictwo oraz znaczne sumy pieniędzy na reformę Armii Obronnej i w tym samym roku wymieniono cały arsenał łucznicy ze zwykłych na długie łuki. Teraz na drodze do pełnego unowocześnienia Armii stał jedynie brak znajomości Mechanizacji, która to mogła by unowocześnić piechotę, natychmiast poświęcono się tym badaniom.
Również w tym samym roku Mirmił aż w 80% zmienił sposób zarządzania krajem porzucając Władzę Dziedziczną na rzecz systemu Reprezentacji, Znosząc niewolnictwo na rzecz Pańszczyzny oraz przyjmując system Zorganizowany Religijnie oraz rozwijając Biurokracje. Te zmiany nie spodobały się części społeczeństwa, która to dopiero po 5 latach niepokojów społecznych uległa jednak urokowi lepiej zarządzanego państwa.


W tym okresie na arenie międzynarodowej prócz niekończących się wojen znaych z lat ubiegłych warto odnotować trzy fakty:
pogorszenie stosunków z Rosją z powodu bezczelnych żądań Piotra,
Wyzwolenie się Saladyna z uległości wobec Etiopii
i dalsze polepszenie stosunków z Portugalczykami z powodów matrymonialn-religijnych.

Druga bitwa o Jute czyli nowa wojna z Cesarstwem 469 - 474
Mirmił IV we wstępnych planach nie zamierzał atakować północnego wroga. Chciał najpierw zabezpieczyć sobie wschodnia flankę dlatego powoli szykował się do wojny z Malijczykami i przemieścił główne po d ich granicę. Jednak gdy Saladyn zaproponował wspólną krucjatę "czterech" przeciw niewiernemu Cesarstwu Mirmił zgodził się, zwłaszcza że nie dysponował jeszcze siłami dostatecznymi żeby prowadzić samodzielną zwycięską wojnę. Nasze siły szybko zajęły niewielkie miasto na północy przy naszych granicach a następnie ruszyły na zachód. Niebawem okazało się jednak, że nieprzyjaciel jest silny i pod Jute nadciągnęła armia Karolusa zożona z 26 oddziałów w tym wielu zbrojnych wyćwiczonych dodatkowo ćwiczonych w zdobywaniu miast nie licząc niedalekich odwodów. Miasta broniło 6 jednostek: 2 długie łuki oraz po jednym oddziale słoni, włóczników, katapult i toporników. W roku 473 nastąpił szturm na miasto o którym powiadają iż był początkiem końca Cesarstwa. Dobrze przygotowane miasto dało odpór najeźdźcom niszcząc doszczętnie ich armię i tracąc przy tym jedynie katapulty. Fakt ten nazwano potem "cudem w Jute" a samo miasto nie wiadomo czemu zaczęto przezywać "częstochową" i pielgrzymkowac do jeo murów. karao starcił w tej bitwie znaczną cześć całej swojej armii


Rok po bitwie podpisano 10 letni pokój z Cesarstwem na korzystnych dla nas warunkach.


Międzywojnie i dalsze reformy 475-487
Kolejne lata Mirmił poświęcił na dalsze reformy Armii które zakończył w roku 486 przezbrojeniem całej piechoty ofensywnej na ciężko po wynalezieniu Mechanizacji (i przy okazji wyhandlowaniu Kompasu).

III wojna i Upadek Cesarstwa 488-498
W roku 488 na Karolusa wyruszyli Etiopczycy. Nie można było nie wykorzystać takiej okazji i Mirmił ruszył obierając za cel zdobycie Ausburga którego oblężenie zczęło się 3 lata później. Niestety gdy po latach oblężenia nasze wojska szykowały się do ostatecznego zwycięskiego szturmu z północnego-zachodu nadjechał jeździec informując że musimy odstąpić bowiem Ausburg znajdyuje sie obecnie pod kuratelą Etiopii której to lennikiem stal się Karolus. Stary, zmęczony i zły Mirmił IV ruszył ze swoimi wojskami do Stolicy gdzie obalony starością spoczął w łożu i niebawem zmarł.

Testament Mirmiła IV
Mój następco, sytuacja polityczna wokół nas niezwykle się zagmatwała. W chwili obecnej pozostają nam dwa rozsądne kierunki ekspansji Wschód i Rosja. Wydaje się że roztropniej będzie najpierw pokonać Mansa Musę. Zatem ruszaj na wschód, lecz zastanów się czy ruszyć od razu czy dopiero po ulepszeniu jednostek oblężniczych i włóczników co niebawem pewnie nastapi.

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Nov 21, 2008 at 00:30

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #12]

Vortavor IV u władzy

Gdy Mirmił IV Reformator umierał pozostawiając w testamencie wzmiankę o proponowanym
kierunku ekspansji, nie domysłał się nawet co z tego wyniknie.

Ostatnie lata Vortavor szykował się do objęcia rządów układając już w głowie plan działania.
Gdy zatem nadeszła jego kolej wiedział doskonale co należy zrobić.

Pierwszymi rozkazami skierował wszystkie wojska do miasta Ferrumia, a następnie do fortu
właśnie ukończonego na północnym wschodzie od Ferrumi tuż przy granicy z malijczykami
obok miasta Tadmekka, gdzie stacjonował spory garnizon.

Vortavor prowadził bardzo agresywną politykę wewnetrzną jak i zewnętrzną. Z jednej strony
zawierał coraz to nowe traktaty handlowe z zaprzyjaźnionymi cywilizacjami co przekładało sie
na coraz większe dochody.
Z drugiej strony potrafił być nieugięty w stosunku do nieprzyjaciół.
Po raz pierwszy ukazał to w roku 510.Dokładnie w 10 rocznicę swojego panowania przedstawił
ultimatum malijczykom na mocy , której mieli natychmiast przejść na chrześcijaństwo.
Władca nie planował tego ruchu, jednakże otrzymał informację, że malijczycy są bliscy zbudowania
Pałacu Apostolskiego, a ten budynek musiał według Vortavora należeć do chrześcijan.

Kolejne 10 lat rządów Vortavora znacząco polepszyło dobrobyt większości społeczeństwa Azulii.
Armia rosła i rozmieszczana była wzdłuz granicy z malijczykami. Dawało się wyczuć , do czego szykuje się
Vortavor, pomimo zapewnień, iż wojska te mają zabezpieczyć Imperium przed ewentualnym atakiem.

I wojna z Malijczykami 521 r. - 525 r.

Vortavor czekał wiele lat na ten moment. Otrzymał informację, że garnizon z miasta Tadmekka został rozesłany
do innych miast. Gdy tylko otrzymał tą wiadomość rozesłał gońców z rozkazami do swoich generałów.
Rozkaz zawarty w jednym zdaniu:

Zaczynajcie, ku chwale Imperium.

Wkrótce główna armia uderzyła na Tadmekka, które zostało zdobyte w ciągu jednego dnia
i doszczętnie zniszczone. W tym samym momencie, wzdłuż całej granicy pojawiły się
patrole wojskowe uniemożliwiające dokonanie wypadów wrogich wojsk na tereny azulskie.

W ciągu kolejnych 4 lat miało miejsce kilka pomniejszych starć, lecz głównej armii malijczycy
nie byli w stanie zatrzymać. Na wiosnę roku 525 mieszkańcy Djenne opuszczali w pośpiechu swoje rodzinne domy,
by udać się na wschód, byle dalej od nadciągającej armii Vortavora.
Oblężenie miasta Trwało pół roku, a jego upadek był tylko kwestią czasu. Po zdobyciu miasta ,



Vortavor dał wybór pozostałym mieszkańcom. Mogli dalej tu żyć uznając nową władzę, lub...zginąć jeszcze tego samego dnia.
2 miesiące po tym wydarzeniu Vortavor zaproponował pokój Mansa Musie, stwierdzając, że swój główny cel osiągnął.

Malijczycy z radością przyjęli taką zmianę polityki Vortavora. Byli jednak cały czas oszukiwani.




Główny cel Vortavora, był jeszcze daleko...daleko na wschód. Teraz jednak potrzebował spokoju,
aby przegrupować siły.




II wojna z Malijczykami 527 r. - 534 r.

2 Lata po podpisaniu traktatu, Vortavor szukał pretekstu do zaatakowania malijczyków.
Nie chciał przez swoje działania popsuć stosunków ze swoimi partnerami handlowymi.
W roku 534 pojawili sie posłańcy mongołów. Przynosili oni prośbę o wsparcie militarne w walce z malijczykami.
Vortavor nie zastanawiał się ani chwili.

Vortavor ogłosił światu , że Mansa Musa pomimo przyjęcia religii chrześcijańskiej
zaatakował jednego z naszych braci w wierze. Oznajmił, że wyplewi źródło herezji, które znajduje się w Timbuktu,
stolicy kraju i siedziby Mansa Musy.
Zanim wszyscy przywódcy otrzymali tą wiadomość, armia Vortavora przekroczyła granicę i skierowała się do Timbuktu.
3 lata zajęło dotarcie do stolicy.Mansa Musa posyłał wiele jednostek by zatrzymać agresora.
Próbował nawet odwrócić uwagę Imperatora dokonując wypadów na ziemie Azulii.
Jedyne co mu się udało jednak to spowolnić nadciągającą armię.

Wraz z nastaniem lata w roku 530 wokół Timbuktu rozlokowały się oddziały I armii Vortavora,
które rozpoczęły odrazu ostrzał miasta katapultami.
Po miesiącu oblężenia, został przypuszczony szturm na miasto, które było w znacznej mierze zniszczone
po wielodniowych ostrzałach.
Obrońcy bronili się wyśmienicie, pokonując wiele jednostek azulskich, jednakże przewaga liczebna była tak wielka,
że nie było mowy o udanej obronie miasta, a Vortavor nakazał swoim generałom zdobycie miasta bez względu na straty własne.

Po zdobyciu stolicy Mansa Musy rozpoczęły się prześladowania inowierców , którzy nawoływali do odejścia od chrześcijaństwa,
jednocześnie Mansa Musa otrzymał propozycję zawarcia traktatu pokojowego, który jednak odrzucił początkowo.
Władca Azulii podzielił teraz wojsko, część pozostawił w Timbuktu , a pozostałą część posłał na północ do portowego miasta ,
gdzie schronił się sam Mansa Musa. Władca malijczyków nie miał innego wyjścia jak podpisać traktat pokojowy
kończący II wojnę pomiędzy malijczykami i Azulami.


W trakcie obu wojen Vortavor zgromadził wielkie bogactwa,
które postanowił pozostawić swojemu następcy na modernizację armii.





Okres Rewolucji

Okres przypadający bezpośrenio po II wojnie, był bardzo niespokojny w całym kraju. Vortavor zmienił jedną z doktryn,
wprowadzając system kastowy.Zamieszki tym wywołane trwały prawie 2 lata, jednakże gdy ustały
w obu byłych miastach malijskich rozpoczęła się wzmożona działalność kulturalna mająca na celu jeszcze większe
zasymilowanie społeczności malijskiej i poszerzenie granic Imperium.
Jednakże w Timbuktu nawet 11 lat po zakończeniu wojny dochodziło do zamieszek, a w roku 545 doszło do prawdziwej rewolucji.
Vortavor miał już tego dość , rozkazał wkroczyć swoim wojskom do miasta i zaprowadzić porządek wszelkimi dostępnymi sposobami.
Były to czarne chwile w historii miasta, w ciągu kilku tygodni zginęło prawie 45 tysięcy ludzi. Vortavor,
który pojawił się po raz pierwszy w zdobycznym mieście ogłosił na wiecu,że każda osoba,
która wspomni o odłączeniu miasta od Imperium i powrotu do Mansa Musy zostanie uznany za zdrajcę i tak tez potraktowany.

Ostatnie lata swego życia Vortavor poświęcił na zdobywaniu technologii i planowaniu kolejnych podbojów,
które jednak już za jego życia nie będą miały miejsca.


Testament

Pozostawiam Tobie , mój następco skarby zdobyte w trakcie moich wypraw na ziemie malijskie.
Wykorzystaj je dobrze na modernizację armii, bo tylko ona zapewnić nam może spokój dla naszych ludzi.
Pamiętaj, nie znaj litości dla swych wrogów. Zadbaj o nowe miasta jednakże nie atakuj Mansa Musy
narazie gdyż jego kraj stał się wasalem etiopczyków. Rosja co jakiś czas pokazuje nam gesty przyjaźni ,



jednakże to chyba kierunek, który nasze imperium powinno obrać. Decyzja należy już jednak do Ciebie.
Żyj i umrzyj z honorem, ku chwale Imperium.


_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Nov 22, 2008 at 11:50
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
asioasioasio
Status: Prince

Posts: 3493
Registered: Nov 30, 2005
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #13]

Lucius IV obejmując rządy po Vortavorze IV Walecznym liczył na 50 lat spokojnych rządów. Pragnął skupić się na rozwoju państwa rozbudowie szlaków handlowych i tworzeniu zamorskich kolonii lub podboju pogańskich ludów za wielką wodą. Jednak nadchodzące 50 lat nie było ani spokojne, ani nie powiększyło Azulii o nowe tereny na wschodzie.

Odkrycia technologiczne i eksploracja świata
Lucius IV wstrzymał odkrywanie prochu a rozpoczął odkrywanie optyki i zaraz potem przeszedł do odkrywania Astronomii. Jak się szybko okazało nie był to najlepszy wybór - wojna z Rosją Babilonią i Mongolią szybko pokazała, jak przydatnym narzędziem mógłby okazać się proch. Lucius IV rozkazał przerwanie odkrywania Astronomii a powrót do odkrywania Prochu strzelniczego. W ramach odkryć i kolonizacji niestety musiał ograniczyć się do wymiany map, małych ekspedycji w Karawelach i budowy floty Galer z przeznaczeniem na ulepszenie do Galeonów. Oprócz Optyki, Prochu i większości Astronomii Lucius IV wzbogacił również Azulię o uzyskaną w wyniku handlu Bankowość i Nacjonalizm.

Państwo Luciusa IV w pierwszym roku panowania zajmowało szóste miejsce w ramach najlepiej rozwiniętych technologicznie państw.


Okres Wojen
Okres panowania Luciusa to niespokojny czas na całym świecie - wojny nie ominęły nawet nowo odkrytego kontynentu gdzie Shaka prowadził wojnę z Waszyngtonem. Marzeniem Vortavora IV, było powiększenie Azulii o tereny zajmowane przez Petera. Lucius IV nie szukał konfliktu z Rosjanami widząc ich militarną przewagę. Jednak już w szóstym roku panowania Peter i Qin Shin Huang wypowiedzieli Azulii wojnę. Do wojny dołączały co róż to nowe kraje. Azulii wojnę wypowiedział również Czyngis Chan.



Pierwsze lata wojny to przesunięcie armii ze wschodu do Jute. Wkrótce Jute dysponowała naprawdę potężną armią zdolną zapewnić bezpieczeństwu temu miastu. Dzięki sprytnej strategii potężne armie oblężnicze zostały rozgramiane pod murami Jute. Tracąc głównie katapulty i trebusze Lucius IV masakrował wrogie zastępy złożone z ponad dwudziestu oddziałów, często ciągnące się na polach bitwy aż po horyzont. Próby kontrofensywy niestety nie wychodziły - Wyleczone armie azulskie wychodząc z Jute natykały się na nową falę wojsk rosyjskcih, chińskich lub mongolskich. Przełomem okazało się odkrycie prochu i co za tym idzie trening Muszkieterów. Wkrótce zgromadzono armię, która mogłaby odeprzeć prawdopodobny kontratak Rosjan na Jute od strony Pskova i jednocześnie wyruszyć na podbój St. Petersburga. Podpisano korzystny pokój z Chińczykami i Mongołami, którzy zgodzili się na zapłatę wysokich kontrybucji. Nic nie stało już więc na przeszkodzie, żeby zająć stolicę pogańskiego kultu wyznawanego przez Rosjan. W ostatnich latach panowania Lucius IV zajął Sankt Petersburg. Zgodnie z planami, które pozostawił dalszy atak poprowadzony miał być z St Petersburga i Jute na Pskov a następnie na Moskwę. Gdyby Rosjanie po zajęciu Moskwy nie chcieli zostać naszym wasalem dalszy atak poprowadzony miał być w kierunku Jakucka i Nowogrodu.



Lucius IV znacznie wzmocnił armię i przyłączył St. Petersburg, który po opanowaniu chaosu w imeście zapewni nam co najmniej 50 sztuk złota rocznie. Państwo mimo nakładów militarnych pozostawił w świetnej kondycji finansowej. Silna armia i zmiażdzona armia Rosyjska gwarantują w nieukończonej wojnie zwycięstwo. Przyłączenie do stolicy trzech generałów gwarantuje, że armie Azulii będą niezwyciężone.



Testament
Cel jest jeden - całkowicie podbić lub zwasalizować Rosjan. Pod żadnym pozorem nie możesz dopuścić aby Rosja stała się wasalem np Etiopii. Do Ciebie zostawiam decyzję co zrobić z wielkim inżynierem - zużyć go czy pozostawić w przyszłości jako twórce korporacji Mining Inc.

[Edited by asioasioasio on Nov 30, 2008 at 11:03]

_________________________________
[URL=http://forums.civ.org.pl/viewtop
ic.php?TopicID=7699&page=0]World
War II - 1939 Mod teraz pod BTS
-
kliknij, aby uzyskaĂŚ wiĂŞcej
informacji[/URL]

Nov 30, 2008 at 10:10
Gadu-Gadu: 1201631
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #14]

Wojna ruska czyli PANOWANIE MIRMIŁA V

Mirmiła V wiadomość o śmierci Króla Luciusa IV Żeglarza zastała w St. Peterzburgu gdy leczył swe rany poniesione w czasie zdobywania miasta. Był on bowiem człowiekiem, który mimo że wiedział, że jest mu przeznaczony tron nie czekał na niego z założonymi rękami, tylko zaciągnął się na wojnę przeciw Piotrowi jako zwykły oficer. Od młodości spędzał czas w wojsku i podziwiał biegłość poprzedniego króla w czasie przygotowywania armii jak i prowadzenia wojny. Nie rozumiał tylko zamiłowania poprzednika do żeglarstwa, ale w końcu sam nigdy nie widział morza. Jako żołnierz testament poprzednika przyjął jako jego ostatni rozkaz i po szybkiej koronacji w obozie wojskowym ruszył do walki.

c. d. pierwszej wojny ruskiej
Niestety choć jego doświadczanie jako żołnierza było ogromne to z polityka nie radził sobie początkowo tak dobrze. Wojna z Piotrem zakończyła się w czasie oblężenia Rostova zaledwie 4 lata po przejęciu przez niego tronu. Niestety zakos prowadzenia dalszych walk wydal Papierz i Mirmił V nie chciał mu sie jeszcze w tej chwili narażać. Król wraz z Wojskiem zostali na kilka lat (do czasu otwarcia granic) odcięty od swego państwa i zamknięty w St. Peterzburgu.

Druga wojna ruska 614 - 632 r.
Mirmił V nie trwonił czasu, przygotowywał wojsko i gdy Dekret Papieski wygasł natychmiast w roku 614 tararł na Rostov. W obronie Piotra powstali co prawda Czyngis-Han i Czaka, ale nie sprawiali (nie licząc jednego workera) żadnych kłopotów. Woja przebiegła wg planu przygotowanego jeszcze przez Luciusa IV. W roku 617 padł Rostov, osiem lat później stolica Rosji - Moskwa, po czym by przyspieszyć zajmowanie terenów podzielił wojsko na dwie Armie, które jednocześnie ruszyły na Jakuck i Nowogród. Pospiech byl wskazany ponieważ jak się okazało Papież znowu zainteresował się nasza wojną. Jednak tym razem naszad dyplomacja zadziała i Papierz nic nie uchwalił. Ostatecznie jednocześnie w roku 632 padły oba miasta a Piotr padał przed królem Azuli na kolana I został naszym wasalem obejmując panowanie nad nad Rusią Czerwoną, a Ruś Niebieska została na stałe włączona wo imperium Azuli.
Dwa lata później król wymusił kontrybuty i zakończył pozostałe 2 wojny.

Ruś Niebieska

Lata pokoju
Mirmił w końcu po wielu latach od objęcia tronu pojawił siew stolicy kraju. Do tej pory jedynie wojna zajmowała jego umysł, nadeszła pora by zając się rozbudową kraju a zwłaszcza jego nowej prowincji.
Choć przez prawie całe panowanie Mirmiła V wydatki na naukę pozostawały na wysokim poziomie to nie udało się dokonac zbyt wielu odkryć. Dokończono badania Astronomii, wynaleziono Drukarstwo, dzięki wykopaliskom udało się poznac częściowo jedną z dawnych zapomnianych nauk religijnych, a na koniec rozpoczęto badania Chemii.
W roku 636 Mirmił V oficjalnie ogłosił częściowo juz od dawna realizowany plan "SZB" czyli salon, zamek i Bank w każdym rozwiniętym miecie i na realizację tego planu poświęcał wszystkie wolne moce przerobowe. Uznał bowiem, że rozwijanie nauki, handlu i szpiegostwa jest obecnie bardzo potrzebne Azulom.
W roku 646 postanowił również zmienić ustrój państwa tak by lepiej wspierał rozwój. Niestety jak zwykle nie wszystkim się to spodobało i wybuchła ogólna rewolucja. Mirmił przyzwyczajony do bycia wśród ludu osobiście jeździł po miastach by wprowadzić pokój i niestety stało sieto jego zgubą.
W roku 647 król został zasztyletowany w tłumie z którym rozmawiał na ulicy.

Niestety z powodu nagłej śmierci Mirmił V nie pozostawił po sobie żadnego testamentu.

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Dec 05, 2008 at 23:40

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #15]

Vortavor V u władzy 647 r- 691r.

Po śmierci Mirmiła V Walecznego do władzy doszedł Vortavor.
Jednakże był on zupełnym przeciwieństwem swych poprzedników.
Z jego rodu wywodziło się wielu wspaniałych władców, których historia zapamięta na wieki, lecz czy tak samo w pamięci pozostanie Vortavor V??

Nie pragnął władzy, liczyła się dla niego zabawa, pijaństwo było dla niego tak naturalne jak dla jego porzedników prowadzenie wojen.
Dlatego też okres panowania Vortavora V nie przyniósł wiele korzyści dla kraju Azulii.

Z drugiej jednak strony był to jeden z nielicznych okresów panowania , w czasie którego Imperium Azulii nie brało udziału w żadnym konflikcie zbrojnym,
jedynie czasami musiało się mierzyć z konfliktami wewnętrznymi jak chociażby coraz częstsze bunty w Timbuktu.
Miasto to nawet po dekadach nie uznaje zwierzchnictwa Azulii i dąży do powrotu do państwa malijczyków.


Testament


Jako przedstawiciel władcy niniejszym przekazuję Tobie wedle tradycji kierunek w jakim powinniśmy się rozwijać.
Starszyzna uznała, iż Vortavor V, nie jest w stanie kompetentnie przekazać takowych informacji.

Według generałów najważniejsze jest ustabilizowanie sytuacji w naszych wschodnich miastach.
Może się to wiązać z potrzebą militarnej interwencji na terenach malijczyków, co może przynieść spore korzyści,
i biorąc pod uwagę bliskość ich stolicy do naszej granicy.

Jednakże trzeba zważać wtedy na reakcję naszych północnych sąsiadów, czyli Karola i Zera Yakoby.

Mam jednak nadzieję, że poradzisz sobie i obierzesz odpowiedni dla naszego kraju kierunek rozwoju i postawisz nasze Imperium na nogi.

_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Jan 13, 2009 at 11:40
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #16]

Panowanie Luciusa V Poległego (692 - 744r.)
Czas panowania tego władcy skrywany jest pod mrokiem zapomnienia i niejasności. Wiadomo że na początku jego panowania Azulia kwitła, na uniwersytetach i w Salonach prężnie rozwijała się nauka, a ludzie żyli dostatnio.
Jak doszło do późniejszych wojen już nikt nie jest w stanie rozstrzygnąć prawda utonęła w kłamstwach i propagandzie walczących stron.
Faktem jest, że gdy Lucius V poległ w obronie Rusi Niebieskiej Sytuacja Azulii nie przedstawiała się zbyt dobrze. Trwała wojna z 3 wielkimi mocarstwami ich 3 wasalami. Portugalczycy przejęli wschodnią część Rusi Niebieskiej i nie mysleli wstrzymać pochodu. Na Północy Junte było oblegane przez przeważające siły Etiopczyków, a Św. Cesarstwo Rzymskie i Malijczycy niepokoili Północne i wschodnie granice. Przy czym ci drudzy odzyskali wcześniej stracone swoje tereny. Na Starym Kontynencie jedynie nie było kraju wolnego od wojny. Po naszej stronie walczyli tylko wierni Rosjanie przyjmując na siebie Chińskie ciosy oraz Nasi przyjaciele z Arabii wspomagając nas w wojnie z Portugalią. Gdzieś na zachodzie trwał osobny graniczny konflikt między Babilonem i Mongolią.
Większy spokój Był na Nowym Kontynencie gdzie spokojnie rozwijali się Amerykanie i Zulusi ze swoimi wasalami.
Lucius V poległ, nastał czas nowego władcy.

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Mar 11, 2009 at 23:38

Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #17]

PANOWANIE MIRMIŁA VI

Wielka Wojna Obronna ? - 755 r.
Mirmił VI był z wykształcenia dyplomatą. Lata krwawej wojny nie dawały mu szans na rozwinięcie skrzydeł w swoim fachu. Jednak nie chcąc zostawać na uboczu wkręcił się do sztabu generalnego gdzie zacząwszy jako młodszy doradca szybko piął się po stopniach kariery. Nie wiadomo dokładnie jakim sposobem został władcą Azulii. Faktem jest że po śmierci Luciusa V Poległego ogłosił się Dyktatorem wprowadzając Państwo Policyjna i Teokrację. Wojsko stanęło po jego stronie, a w tych dniach nikt nie śmiał dyskutować z wojskiem. Zwłaszcza, że zarówno Jute jak i Moskwa były oblężone.


Oblężenie Jute


Oblężenie Moskwy

Spis Armii wykazał, że byliśmy przygotowani do obrony, ale o żadnych kontrataku poważnym kontrataku nie mogło być mowy, zwłaszcza że gro piechoty były to doborowe jednostki... obronne. Zachował się z tych czasów tajny spis wojsk: Kawaleria x 2, katapulta x 2, strzelcy x 44. Dla Mirmiła VI było jasne: wojna w której nie mozna zająć żadnych nowych tereów powinna zakończyć się jak najszybciej. Niestety Etiopczycy za poój żądali Jute, oddanie którego odcięło by całą Ruś Niebieską od reszty kraju. Portugalczycy żądali Moskwy. Pozostawało się bronić i próbować negocjować układy.
Z granicami udało się uzyskać w 745 roku wsparcie od Zulusów, którzy wypowiedzieli wojnę Portugalii. A w roku 752 rozpoczęto akcję wspierania zacofanych technologicznie krajów czym zasilono skarbiec sumą ok. 2000 oraz uzyskano wsparcie dyplomatyczne na świecie.
Pozyskana Suma pozwoliła też na zmiany wewnętrzne. Już w roku objęcia władzy Mirmił zarządził aby głowne badania szły w kierunku Nauk Wojskowych, 4 lata później (748) wstrzymał w wielu miastach pobór do wojska, za to młodych skierował do pracy naukowej by szybciej opracować nowe nauki przydatne dla wojska. Ostatecznie kolejne 4 lata później dzięki uzyskanym pieniądzom cały budżet państw skierowany był do ośrodków naukowych.
Tym czasem wojna trwała. Portugalia ciągle nastawała na Moskwę i strata tego miasta pozostawała już tylko kwestią krótkiego czasu. Natomiast Etiopia po wycofaniu się z oblężenia Jute, gdzie odniosla duże straty, w 752 roku zajęła naszym wasalom Smoleńsk. To był punkt zwrotny w tej wojnie. Chciwe gardła Etiopczyków, którzy właśnie zakosztowali rosyjskich wódek zwróciły się na Moskwę. Udało się zatem wynegocjować pokój z potężnym wrogiem za cenę upadającej Moskwy, jednocześnie skutecznie zabierając ja z przed nosa Portugalii. Tym sposobem zawarliśmy pokój z większością sąsiadów (wcześniej błędnie podano że Św. Cesarstwo Rzymskie było niezależnym krajem) i do obrony została nam tylko jedna (choć rozciągnięta) granica. W tej sytuacji starej prawdy nabrało przysłowie: 'najlepszą obroną jest atak'. Mirmił po ściągnięciu posiłków z innych, chwilowo bezpiecznych granic wykonał szybkie uderzenie i już w 754 roku Wojska Azulii stacjonowały ponownie w Jakucku oraz zajęły Portugalskie Miasto Leiria.


Plany kontrataku na pograniczu Portugalskim

To musiał być szok dla Portugalskiego dowództwa zajętego grabieniem Rosji. Szok na tyle duzy, że już rok później wykonali gest który mógł być początkiem rozmów o pokoju.



Wykorzystaliśmy szansę i w roku 755 wojna obronna została zakończona.

[Edited by kasztelan_mirmil on Mar 16, 2009 at 18:01]

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Mar 15, 2009 at 23:54

Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #18]

ORK - czyli odbudowa, rozwój i kultura 755 - 791 r.

nowy Cel- KTD
Wielu sie zastanawiało co wydarzy się po zakończeniu wojny. Czy Mirmił VI odda tak łatwo pełnię władzy, która tak łątwo wpadła w jego ręce ?
Na szczęście obaway okazały się bezpodstawne. Mirmiłowi na sercu leżało przede wszystkim dobro kraju. Jeszcze za czasów wojny w 754 r. dzięki jego poczynaniom kraj wszedł w okres Złotego Wieku który trwal aż do 770 r. A tuż po zakończeniu działań w 756 nastąpiły reformy i wprowadzone zostało równouprawnienie, system kastowy i zorganizowana religia. Na tajnym posiedzeniu zebrał sie nowy rząd aby pod przewodnictwem Mirmiła VI ustalić długofalowy program rozwoju Azulii. Wszystkim zalezało na jednym: Azulia powinna rzucić cały świat na klana, podstawowe pytanie brzmiało tylko jak ? Po długich debatach wybrano trzy drogi rozwoju, wg ważności: Kulturalny, naukowo-techniczny i dyplomatyczny; w skrócie KDT. Ponieważ rozwój kulturalny uznano za najwazniejszy wytypowano również 3 ośrodki, które miały krzewić kulturę Azulii po całym świecie, miały być to miasta: Stolica, Cobre i Elefantia. Rozwój naukowo-techniczny i dyplomatyczny miał by crealizowany o ile nie zaszkodzi on rozwojowi kulturalnemu.

Strategia międzynarodowa
Nowa doktryna rozwoju - KTD wymagała zabezpieczenia kraju na arenie między narodowej. Jako głownego partnera strategicznego uznano Arabię. Jako partnerów drugoplanowych wymienieno Babilonię oraz na wstepnie wszystkich przywódców na Nowym kontnęcie z lekką preferencją Zulusów nad USA. Oczywiście postanowiono tez utrzymywa cdobre stosunki z Panstwem Papieskim, Hegemonem starego kontynentu - Etiopią. Za cichego wroga uznano Portugalię.
Plan zostal wdrozony w zycie. Uruchomiono dla Starego kontynentu długofalową akcję pomocy technologicznej. ZAgłosowano równiez na ponowny wybór Zera Jaykoba na Papierza. Za największy sukces uznano podpisanie w 791 roku wzajemego paktu obronnego z Arabią.

Rozwój Kulturalny
Rozwój kuturalny opirał siegłownie na budowie odpowiednich budyków kulturalnych w 3 wybranych ośrodkach, jednak musiał być uzupełniony o rozbudowę pewnych obiektów w innych mastach (rozwój kościołów dla powstawania nowych Diecezji i budowy Katedr). Postanowoino również w tym celu rozprzestrzenić po kraju nową religię zastanąw zdobytym portugalskim Leiria - konfucjonizm. Proces ten trwa jednak dość wolno ze względu na liczne bunty w tym mieście. Rozwoj kultury również znacznie przyśpieszył po wprowadzeniu w 764 r Wolności słowa.

Nauka
Okres powojenny był bardzo dobry do rozwoju nauki w Azulii. Za pomcą własnych naukowców i dzięki dobrym kontaktom międzynarodowym udało się odkryć: Liberalizm, Nauki Wijskowe, Stal i cześciowo Koleje Żelazne; wynegocjować: Prawo Boskie; oraz zakupić: Korporacje, Biologię i Demokrację.

Wojsko
Mimo pokojowych zamiarów nie przestano dbać o wojsko. W okrezie panowania Mirmiła VI tworzono dalej niewilkie ilości doborowych Sterowców, Grnadierów oraz Dział.

Okoliczne wojny
W Azulii panował pokuj,jednak w krajach ościennych wciąż panowały wojny. Sąsiednia Portugalia odbywa wojnę z USA (763-778), a całkowicie zakończyła działąnia wojenne dopiero w roku 788 po stracie Chaves (785 r.) na rzecz Arabów.

Bracia Arabowie w Chaves

W 780 - 791 trwały wali na nowym kontynęcie gdzie Koreańczycy (wasal USA) stracili pewne tereny na rzecz Zulusów.
Na starym kontynncie do 767 roku trwa jeszcze wojna Mongolsko-Babilońska.

Testement Mirmiła VI
Drogi następno: kulura to nasza broń. Rozwijaj kulturalnie nasze 3 wybrane ośrodki. Rozszerz Konfucjonizm, a jeśli sie da to i inne religie, buduj budynki użyteczności publicznej słuzące krzewieniu kultury. Nie zapomnij rówież o rozwoju technologicznym. Zwaszca polecam Ci kokonczenie prac nad nową bronią zwaną karabinem maszynowym, która na pewien okres może odstraszyć wrogów od naszych granic. Dbaj o okntakty z Arabią, nie daj siesprowokowac Etiopczykom.

[Edited by kasztelan_mirmil on Apr 29, 2009 at 21:56]

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Mar 25, 2009 at 22:45

Print
Vortavor
Status: Administrator

Posts: 2165
Registered: Jan 11, 2008
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #19]

Vortavor VI u władzy

Po śmierci Mirmiła VI Dyplomaty, jak go nazwano dzięki umiejętnym i skutecznym zakończeniu konfliktów,
do władzy powołano wedle panującego prawa potomka Vortavora.


Vortavor VI zaraz po objęciu tronu zwołał posiedzenia rządu, na którym ogłosił plan na najbliższe lata.
Przede wszystkim kontynuowanie polityki wewnętrznej poprzednika, czyli rozwój kulturowy oraz naukowy. Przyjęte to zostało oklaskami.
W miarę jednak gdy Vortavor VI przedstawiał plany polityki zagranicznej coraz większa obawa zaczynała rysować się na twarzach obecnych.
Wielu z nich na zawsze zapamiętało słowa nowego władcy...

- Nikt...dosłownie nikt nie będzie bezkarnie najeżdżał nasz kraj.
Portugalia zapłaci za swoje czyny i daję słowo, że zapłaci jeszcze za czasów mojego panowania.!!!


Oczywistym było, że wypowiedzi w tym tonie wywołały różne reakcje. Generałowie już zacierali ręce na samą myśl o wojnie ,
większość jednak miała obawy odnośnie wiązania się ponownie w wojnę z tak silnym sąsiadem, gdyż ostatnie dane określały Portugalię jako kraj posiadający najliczniejszą armię.

Jednakże tak jak i w przeszłości Mirmił VI wykorzystał poparcie armii tak i Vortavor korzystając z tych doświadczeń otoczył się gronem generałów i zaczął wprowadzać swój plan.


Przygotowania do wojny

Pierwsze lata musiały jednak ostudzić wojenne zapędy młodego władcy.
Najpierw musiał pójść na rękę ministrom spraw wewnętrznych co spowodowało iż większość nakładów poszła na rozbudowę budowli kulturalnych oraz produkcyjnych.

W roku 803, czyli 10 lat po objęciu władzy otrzymał raport o rozlokowaniu wojsk portugalskich.
Ich położenie było najlepsze od lat patrząc ze strony potencjalnego agresora.
Nakazał od razu przemieszczenie wojsk do miast granicznych , tłumacząc się reorganizacją azulskiej armii. Równocześnie w pałacu powstał plan ataku,
który póki co znało tylko kilku generałów.
Plan przewidywał szybkie zajęcie miasta Lagos. Było mocno ufortyfikowane jednakże bronione jedynie garstką żołnierzy.
W chwili wypowiedzenia wojny z miast Elefantia oraz Leiria sterowce miały wykonywać naloty na Lagos. Jednocześnie z Jakucka gdzie stacjonowała główna armia inwazyjna ,
miał nastąpić główny atak na Lagos.


Plan ataku


Cele były dwa odnośnie tego miasta. Jeśli przed zajęciem miasta władze portugali będą sprawiały wrażenie skłonnych na podpisanie porozumienia to miasto
i okoliczne tereny zostaną włączone do granic azulskich.
Jednakże gdyby Portugalia rzuciła wszystko do obrony Lagos , a generałowie uznaliby , że po zdobyciu miasta nie będą w stanie go utrzymać
dostali rozkaz zrównania miasta z ziemią.


Teoretyczne kierunek wojsk portugalskich w chwili ataku


W całym ataku najważniejszy był inny cel, długofalowy.
Lagos wywierało olbrzymi wpływ kulturowy na miasta graniczne, Jakuck iraz Leiria, dlatego zarówno przejęcie miasta jak i Jego zniszczenie będzie sukcesem.
Oprócz wspomnianych miast istnieje też zajęte przez Arabów Chaves, które najprawdopodobniej wykorzystało by brak wpływu Lagos aby zagarnąć jakieś ziemie dla siebie.
Byłby to spory cios zadany portugalczykom.

W roku 842 Ameryka zawiera pokój z Koreą oraz Mongołami.


Koniec wojny Amerykanów z Mongolią i Koreą

Natomiast Arabia zasugerowała, że dla dobra wzajemnych stosunków Vortavor powinien zerwać stosunki z Wikingam
i co też władca Azulii uczynił pragnąc utrzymać przyjaźń z arabami.


Nagła śmierć

Rozpoczęcie ataku na Lagos zaplanowano na wiosnę 804 roku.
Przygotowania szły pełną parą, a obserwacja ruchu wojsk portugalskich dowodziło, że nie spodziewają się ataku ze strony Imperium.

Niestety zimą 803 roku Vortavor VI padł ofiarą zamachu. Nie wiadomo, czy został zabity przez obcych szpiegów chcących osłabić imperium,
czy może został zabity przez kogoś ze swojego rządu.
Wiadomo było, że jego działania nie podobały się niektórym członkom rządu , lecz nigdy nie odnaleziono dowodu na udział któregoś z nich w tym akcie zbrodni.
Vortavor VI nie pozostawił tym samym żadnego testamentu. Pozostawił jednak gotowy plan ataku na Lagos i teraz w gestii następcy będzie leżeć czy podąży tą samą drogą,
czy może zakończy przygotowania do nowego konfliktu i skieruje politykę zagraniczną na inne tory.

_________________________________
For as long as single one of us
stands,
We are legion!!!

Apr 20, 2009 at 14:43
Gadu-Gadu: 3343262
XFire synek24
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #20]

Święty spokój czyli panowanie Mirmiła VII

Nikt nigdy nie udowodnił Mirmiłowi VII, że stał za zamachem na swego poprzednika Vortavora VI Zamordowanego, ale też nikt nie śmiał próbować. To znaczy ktoś tam podobno kiedyś próbował,ale słuch po nim i jego dochodzeniu zaginął. Nie była tez tajemnica treść przysięgi jaką złożył swemu ojcu Mirmił VII, a zawarte w niej słowa muwiły jednoznacznie iż uczyni on wszystko by podtrzymać plan ojca, prowadzenia Azuli ku kulturalnej przyszłości. Tak czy inaczej faktem jest, że Mirmił VII całkowicie zmienił politykę i wojska przyczajone na granicach Portugalskich wróciły do koszarów.

Kontynuacja
Panowanie Mirmiła VII to okres 42 lat względnego spokoju i systematycznych zmian. Historyce nie dzielą tego czasu na mniejsze okresy. Główne wytyczne polityki Azuli na ten okres zostały wyznaczone jeszcze przez ojca panującego władcy czyli przez Mirmiła VI Dyplomatę, a głównym ich punktem było postawienie na rozwój kulturalny.
Na ten okres przypada cezura w rozwoju demograficzny państwa, bowiem spis ludności ogłoszony w 820 roku wykazał przekroczenie liczby 20 milionów obywateli.


Kultura
Zgodnie z zaleceniami Ojca rozwój kulturalny kierowany skoncentrowany był w 3 miastach: Stolicy, Cobre i Elefanti. Już na swej koronacji Mirmił VII mówił od rozprzestrzenianiu w kraju 3 religii: Konfucjanizmu oraz rzucił hasło Katedra Chrześcijańska, Mandir Hinduski i Akademia Konfucjańska we wszystkich miastach kultury. Problemem jednak pozostawał brak 12 miasta pozwalającego na zbudowanie po 3 wspomniane obiekty. Rozważano opcję budowy 12 miasta na wolnych terenach lub kulturalnego przejęcia Luxemburgu [patrz więcej w "Bunty mieszkańców"] jednak żąden z tych planów nie został zrealizowany przed jego śmiercią i pobudowano jedynie po 2 wspomniane obiekty. Problemem było również wprowadzanie Konfucjanizmu na terenach Rusi Niebieskiej gdzie dopiero w latach dwudziestych, po licznych niepowodzeniach udało się zakończyć ten proces.
Przyjęto również strategię "zrównoważonego rozwoju kultury" której założeniem było wyrównanie kultury w 3 miastach kulturalnych i dalszy jej równomierny rozwój tak by osiągnięcie poziomu legendarnego nastąpiło we wszystkich 3 w jak najkrótszym przedziale czasowym (po co drażnić sąsiadów).
Znaczącym krokiem w rozwoju kulturalnym było założenie w Stolicy korporacji "Kreatywne konstrukcje" w roku 833.

Bunty mieszkańców
Choć ten okres historii Azulii obył się bez wojen, nie brakowało zamieszek na tle etnicznym w naszym kraju i u sąsiadów.
U nas w kolejnych latach 822 i 826 wybuchały zamieszki w Leirii wywoływane przez mieszkańców pochodzenia portugalskiego.
Z kolei Azulowie buntowali się dwukrotnie w obecnie Portugalskim Nowogrodzie 819 i 832 oraz aż trzykrotnie w latach819, 826 i 838 w Luxemburgu zamieszkałym w ponad 90% przez naszych braci. Te ostatnie bunty postanowił wspierać Mirmił VII wysyłając pod koniec swojego panowania szpiegów do tego miasta.

Nauka
Po dokończeniu wynajdowania Kolei Żelaznych w 808 roku rozpoczęto prace nad Silnikiem Spalinowym (833 r.) po którym rozpoczęto badania Taśmy Montażowej.
W międzyczasie zakupiono Elektryczność od Hammurabiego oraz kontynuując wsparcie zagraniczne dla Zulusów podarowano im Stal.
Niestety nieprzyjacielscy agenci wykradli nam tajemnicę Nauk Wojskowych.

Polityka międzynarodowa
Sytuacja międzynarodowa w pierwszych latach panowania Mirmiła VII była spokojna. W roku 823 nasz sojusznik Saladyn podpisał kolejny pakt obronny tym razem z Waszyngtonem, niestety nie udało nam się doprowadzić co pakty trójstronnego. Jak sie okazało dekadę później i tak nie miało to znaczenia. Wraz z latami trzydziestymi nowe wojny rozgorzały na świecie. W 833 Amerykanie wraz z wasalami napadli na Mongolię a rok później dziwne przymierze: Babilonia, Portugalia i Arabia zaatakowały Zulusów. Azulia ze względu na swe cele wewnętrzne postanowiła pozostać neutralna. Walki (z wyjątkiem konfliktu Babilońsko-Zuluskiego zakończonego w 845 roku) trwały do śmierci Mirmiła VII.


Mój drogi następco z rodu Vortavorów, wyznaję ci to na łożu śmierci, iż nie stałem za śmiercią twojego poprzednika. Moje prywatne śledztwo w tej sprawie wykazało, że za wszystkim stała siła wyższa.
Proszę cię kontynuuj dzieło mego Ojca i podążaj drogą kultury, staraj się doprowadzić do wyrównania poziomu wzrostu kultury we wszystkich miastach na równego i stałego poziomu, który w satysfakcjonującym czasie doprowadzi nas do chwały, spróbuj środkami pozamilitarnymi przejać Luxemburg by mieć 12 miast potrzebnych do postawienia trzecich katedr rożnych religii.
Nie zapominaj również o wojsku, zwłaszcza wojsku obronnym. Buduj CKMy a po dopracowaniu technologii produkcji taśmowej skieruj swój cały wysiłek na przezbrojenie i unowocześnienie CAŁEJ armii.
Buduj tez tory tworząc siec bezpieczeństwa która zapewniła by nam mobilność armii między wszystkimi miastami. Wzmacniaj też nimi wydajność kopalń tartaków.
Zadbaj o naszą korporację, warto ją rozprzestrzenić po całym kraju, natomiast rozważnie rozprzestrzeniaj ją wśród sąsiadów, szczególnie tych którzy i tak już nas naciskają kulturowo.
I jeszcze jedno. Coraz więcej ludzi żąda emancypacji, ja się jeszcze opierałem,ale obawiam się, że ta fanaberia społeczne może stać się coraz większym problemem wewnętrznym.


_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

May 02, 2009 at 17:43

Print
Ziro
Status: Elite

Posts: 777
Registered: Feb 14, 2009
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #21]

Patriotyzm, wielka miłość do kraju - Ziro I obejmuje władzę.


Śmierć Mirmiła VII Kontynuatora szybko obiegła kraj jak i okoliczne państwa. Według aktualnej polityki narodu na tronie Azuli miał zasiąść spadkobierca rodu Vortavora I Odkrywcy. Minął miesiąc, a naród bez władcy stawał się coraz smakowitszym celem dla wrogów. Kolejne dni strachu dla mieszkańców, przy granicy z Cesarstwem widać było aktywność armii sąsiada. Stolica wrzała od obrad rady, a w najmniej oczekiwanym momencie zjawił się Shinichi Ziro; członek szlacheckiej rodziny Zirów i oddany państwu jak i Mirmiłowi VII generał armii. Rada nie widziała lepszego kandydata na przywódce narodu. Mimo wielkiego zaniepokojenia narodu co do wyboru przywódcy, mimo to muszą ulec wyborowi rady, rody Vortavora i Luciusa zaginęły, spadkobierca Mirmiłów jest za młody, by przejąć władzę. Zadowolenie pojawiło się w oczach innych generałów, którzy już rozpoczęli przygotowania wojska do kolejnej wojny, gdzie Azulia odzyska stracone ziemie. Lud poczuł się bezpieczny.


Długi pokój i odbudowa kraju.


Ziro I postanowił sobie cztery cele jakie spełni za swego życia:
- Poprawić stosunki z sąsiadami.
- Wyzwolić Luxemburg.
- Zmodernizowanie armii.
- Stabilizacja państwa.

Nakłady na naukę zostały zmniejszone do 80%, kraj tracił pieniądze przez nie, a było pewne, że bez nich nie uda mu się zmodernizować wojska. Dbał o rozwój kolei w państwie, mimo to wiedział, że za jego życia cały naród nie będzie nimi pokryty, rany wojenne dawały o sobie znać. Niezadowolenia na Rusi Błękitnej i w Jute. w 851 roku Ziro I postanawia wprowadzić Emancypacje. Dwa lata później anarchia się kończy, a pojawia się zadowolenia w miastach. Lata 846-862 należały do udanych, jedynie kradzież Liberalizmu przez wrogich szpiegów zmartwiła przywódce.

846-862 Ważniejsze wydarzenia.
Rok 846 - początek panowania Zira I i zmniejszenie nakładów na naukę z 90% do 80%. Skarbiec się powiększa.
Rok 847 - otwarcie granic z narodem Celtyckim.
Rok 848 - Saladyn oferuje traktat obronny, Ziro I podpisuje się pod nim.


Rok 851 - Niejaki Toynbe kończy swe dzieło: Najbardziej zaawansowane cywilizacje świata. Azulia zajmuję siódme miejsce na liście.

Azulia na liście Toynbe

Rok 852 - Wrodzy szpiedzy wykradają liberalizm.
Rok 853 - Emancypacja ostatecznie zatwierdzona.
Rok 855 - Pałac Apostolski ogłasza głosowanie. Tematem jest Oddanie przez Shakę miasta Philadephia na rzecz Wang Kona. Azulia wstrzymuje się od głosu.
Rok 862 - Saladyn żąda zerwania umów z Celtami. Azulia podporządkowuje się jego woli przez dbanie o własne bezpieczeństwo. Nasi naukowcy odkrywają Taśmę Montażową. Mansa Musa dowiaduje się o tym i proponuje wymianę za medycynę i 205 zł. Ziro I przez epidemię w St. Petersburgu akceptuje tą umowę. Rozpoczyna się kolejna anarchia. Ziro I dalej zmienia reformy kraju.

Rozwój, rozwój i bezpieczeństwo?!



Odbudowa armii i jej modernizacja trwa. Naukowcy zaczęli badać artylerię. Szpiedzy wroga znów dają się we znaki opóźniając budowę dział w Elefanti. Narody Zjednoczone rozpoczynają głosowanie na sekretarza generalnego, a Saladyn otrzymuje poparcie Azuli. Rozpoczęła się IV wojna na skalę światową, szczęście sprzyja ludowi Azuli i zostali oszczędzeni braniu w niej udziału. Zostają przyjęte reformy Ochrony Środowiska i Wolności Wyznaniowej. Epidemia mija w St. Petersburgu. Zostaje wdrożony projekt "Biuro Bezpieczeństwa" w każdym mieście Azuli, by zmniejszyć działalność wrogiego wywiadu. W Ferruni narodził się Wielki Szpieg, stawia Scotlandyard. Pracowite lata 863-872.

863-872 Ważniejsze wydarzenia.
Rok 863 - Sabotaż wrogich szpiegów w Elefanti. Produkcja dział przedłużona.
Rok 864 - Głosowanie Narodów Zjednoczonych na Sekretarza Generalnego, głos oddany na Saladyna. IV Wojna na skalę globalną rozpoczęta. Sześć narodów w stanie wojny.
Rok 865 - Przywróceni władzy.
Rok 866 - Projekt "Biuro Bezpieczeństwa" rozpoczęty.
Rok 868 - Wielkie przezbrajanie wojska. Skarbiec pustoszeje.
Rok 869 - Narodziny wielkiego szpiega w Ferruni. Powstaje Scotlandyard. Koniec IV Wojny. Shaka i Baudica stają się wasalami Jana II.


IV Wojna Globalna!


IV wojna trwała w latach 864-869. Zara Yacob i jego wasale zaatakowali Shake i jego wasala Boudice. Na ziemie Azuli nie dotarło zbyt wiele informacji na temat jej przebiegu i jakie miasta padły łupem jakiejś ze stron. Przez krótki czas trwania można sądzić, że granice nie przesunęły się, a Zara Yacob i jego słudzy musieli się wycofać i podpisać pokój przez wasalizacje Shaki i Boudici przez Jana II, króla Portugalii. Jedyną moją nadzieją jest fakt, że Karol Wielki i Mansa Musa stracili wystarczającą ilość wojsk, by nie myśleć o inwazji na naród Azulski.

Ostatnie lata panowania.


Najspokojniejsze lata panowania Zira I. Jedynie szpiedzy wroga zaczęli coraz bardziej nasilać swe sabotaże, ale nie dokonali niebezpiecznych zniszczeń. Blisko śmierci Ziro I zaczął otwarcie oskarżać Święte Cesarstwo Rzymskie o szkody wywołane działaniami szpiegów przed ludem Azuli. Jedynie w 882 roku Hammurabi i Genghis Khan wywołali wojnę między sobą. Lata 873-884 nie miały ważniejszych wydarzeń.

Ziro I umiera!


Rok 885, po 40 latach panowania Ziro I umiera.
Nie spełnił swych celów za życia. Rany z ostatniej wojny powaliły przywódcę. Luxemburg wciąż był we władaniu Cesarstwa, bunty dalej wybuchały na Rusi Błękitnej, a armia nie została do końca zmodernizowana. Sąsiedzi, może choć trochę lepiej mówią o Azulach.

Testament:


Mój następco, skończ modernizować armię oraz rozwiń sieć kolei. Przy granicy z cesarstwem w okolicach Luxemburgu mamy ropę naftową i proszę Cię o rozpoczęcie jej wydobycia.
Lexemburg musi być nasz! Jeśli Cesarstwo nie odda go drogą pokojową wykorzystaj mobilność naszej armii oraz siłę ognia piechoty i armat do podbicia miasta, nasze miasta przed atakiem wzmocnij wystarczająco, by wroga armia nie mogła ich podbić. Uważaj jednak na wrogie samoloty, my jeszcze tej technologii nie mamy, ale sądzę, że sterowce będą miały z nimi wielkie kłopoty jak i siły inwazyjne.
Co do polityki kraju, ja chciałem poprawy relacji z sąsiadami, Tobie zostawiam wolną ręke, byle lud nie cierpiał.
Niech bogowie Cię chronią!


[Edited by Ziro on Jul 28, 2009 at 22:13]

_________________________________
Hitori ni nareba fuan ni obieteita kedo

LastFM

Jul 28, 2009 at 17:11
Gadu-Gadu: 7994773
Print
kasztelan_mirmil
Status: Moderator

Posts: 5159
Registered: May 09, 2006
IP: Logged
Re: ::: Dzieje Imperium Azuli ::: [post #22]


Te słowa piszę ja, Mirmił VIII - dwudziesty władca Azuli. Dwudziesty i najprawdopodobniej ostatni.
Jest noc. Do świtu już tylko kilka godzin a ja nie mogę spać. Przerwali naloty i ostrzał. Pewnie szykują się do szturmu.Więc piszę by uspokoić myśli, czymś zająć umysł na te kilka ostatnich godzin. Mógłbym pomyśleć, że piszę dla potomnych, ale czy będą jacyś potomni ?
Co to będzie za tekst ? Dziennik ? Pamiętnik ? Spowiedź ? Testament...?
Gdy w 885 roku przejmowałem władzę po Ziro I Maszyniście wszyscy byli jeszcze dobrych myśli. Kraj choć lekko zapóźniony wobec najbardziej rozwiniętych sąsiadów, wciąż odgrywał znaczącą rolę na świecie, a militarny sojusz z Arabią wydawał nam się zapewniać bezpieczeństwa na długie lata.Mieliśmy zadziwić świat naszą kulturą, rzucić go na kolana. Poza tym budowaliśmy koleje, został przyjęty plan budowy fabryk. Przyszłość wydawała nam się świetlista. Mimo wojen na świecie ciągle pozostawaliśmy neutralni i jak nam się wydawało bezpieczni dzięki układom i ciągłej modernizowanej Armii. W 897 roku świętowaliśmy nawet unowocześnienie wszystkich jednostek i posiadanie 5 co do siły armii świata. Złudzenia. Choć trzeba przyznać, że równocześnie oznaczało to posiadanie armii 3 razy słabszej niż ta najsilniejsza. Ale wciąż pozostawaliśmy znaczącą siłą. No chyba żeby cały świat się zjednoczył przeciw nam.Skąd mieliśmy wiedzieć, że to nastąpi ?

Ostatnia Wojna
Apokalipsa rozpoczęła się w przeklętym roku 901 kiedy to Etiopia wraz ze swymi wasalami napadła na nasz kraj. A armia składająca się z ponad 70 oddziałów zbliżył się do Rostova. Początkowo wszyscy myśleli, że wszystko zakończy się jedynie kolejnymi stratami terytorialnymi na Rusi Niebieskiej. Wycofaliśmy zatem większość wojska, żeby go niepotrzebnie nie wykrwawiać i wesprzeć obronę ważniejszych miast, np. Jute gdzie w 902 roku rozbito znaczne siły Karola. Jednak po stracie Rostova w 905 nie udało się wynegocjować pokoju, ale rozbicie II Armii Karola w 907 jeszcze budowało morale Armii i społeczeństwa. Kryzys nadszedł rok później, gdy to 17 września nasze niebronione plecy zostały zaatakowane przez Portugalczyków.
Wobec takiego obrotu sprawy i braku szans za rozmowy pokojowe musieliśmy podjąć radykalne decyzje o całkowitym opuszczeniu Rusi Niebieskiej a nawet pozostałych Ziem Zachodnich tz. Jute, pod którym stacjonowała już wielka Armia Etiopii. Jakuck i Leiria padają w 909, a rok później Jute, ale większość Armii udaje się wycofać na ostatnią linię obrony tz. do Cobre, Stolicy i Elefantii. Niestety cały czas nas kraj jest bombardowany za pomocą samolotów i rakiet oraz niszczony silnymi akcjami sabotażowymi.

Ostatnia nadzieja
Chwilową nadzieję daje nam jedynie rok 912 kiedy to na forum ONZ głosowana jest rezolucja nakazująca Etiopii zakończenie działań militarnych - niestety przepada z kretesem. Kolejny rok 913 jest co prawda okresem naszej chwały wynikającej z obrony Elefantii, w której kompletnie niszczymy 21 z 22 atakujących oddziałów Portugalskich, ale to już ostatnia chwała.
Choć potem jeszcze w początkach lat dwudziestych staczamy kilka zwycięskich bitew obronnych pod Stolicą to jednak szeregi atakujących wydają się nie topnieć a jeno odrastać, jak głowy hydrze. Kolejne lata to smutna wyliczanka straconych miast: 915 - St. Petersburg , 924 - Stolica, 925 - Cobre i Nowe Miasto, 931 - Ferumia. Wszędzie krew i zniszczenia.
I tak nadchodzi rok 933 i dzień dzisiejszy i to miasto, Elefantia, nasza ostatnia ostoja.

Ostatnia mapa
Już świta. Na północnym zachodzie Etiopczycy, na południowym wschodzie Portugalczycy. Pewnie zaczną jednocześnie. O! Już zaczęli. Czas na barykady. Trzeba dodać otuchy i morale naszym ostatnim żołnierzom. Niech żyje Azulia !

KONIEC

_________________________________
Lektura do poduszki:
::: Dzieje Imperium Azuli :::
::: Dzieje Imperium QuartĂłw:::

Sept 13, 2009 at 01:32

Print
^ Początek strony ^



Username: Password: Lost your password?

tForum version b0.94.1.2 (© 2003 tForumDevTeam)

The comments published here represent only the personal opinions of the respective users. civ.org.pl and it's staff is not held responsible for the contents of the posts.

Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. Portal civ.org.pl ani jego redakcja nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.


hosted by artserwis.pl - praca, konkursy, portfolia dla twórców.